ELGIN ( Yurdundan Kovulmuş)

ELGIN ( Yurdundan Kovulmuş)

  • WpView
    Reads 403
  • WpVote
    Votes 20
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Nov 14, 2021
Bazı insanların kahramanı olmaz. Bazı insanlar yenilgiye mecburdur. Yaşamayı bildiklerinden degil , aşkı yaşadıklarından degil , yıkık bir hayatta oldukları içindir çırpınışları bazılarının. Acı nedir en iyi bilenler , gülmeyi unutmuştur dudaklarının kenarları dümdüz.. Çok değil 18 sene önce bir insanın daha katli fermanı kaleme alındı. Bir kız, küçük bir kız. Içindeki çocuğu büyütememiş bir kız. Isminin anlamını taşıyan, ruhundan kovulmuş bir kız. Bu ruh katlini kaleme alır biri elbet. Öyle de gömülür sevinçleri yüreğine.
All Rights Reserved
#13
liseli
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines