Renkli Rüyalar Oteli

Renkli Rüyalar Oteli

Membaca 3,494
Vote 2,234
Bab 14

Bersambung

Publikasi terakhir Jum, Feb 1, 2019

arkadaş arkadaşlık aşk badboy burs

Gözlerinden süzülen bir damla yaşı elinin tersiyle sildi. Yavaşça kalkıp odadan çıktı. Onu çok kırmıştım ama bu onu sevdiğim gerçeğini değiştirmezdi. Ona hayatımdan çıkmasını söylerken aslında kalbim hep yanımda kalması için yalvarıyordu. Ona tehditler savururken susmam için boğazıma oturan yumruyu bilemezdi. Onu sevip değer verdiğimi İmer bilemezdi ve hiçbir zaman bilemeyecekti. İşte onu sevdiğimi o gün beyaz bir hastane odasında anladım. Ondan nefretle gitmesini isterken giderse yaşayamayacağımı o gün anladım. Ben İmer Ertekin'e aşık olmuştum ve bu yüzden kendimi asla affetmeyecektim. Beyaz bir hastane odasında yalnız başına oturmuş küçük bir kız çocuğuyken düşündüm bunları ama düşüncelerim büyüttü beni, artık küçük bir kız değilim. ★★★ 29.07.2018

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.