Story cover for Sofia (One-Shot) by Ms4everalone
Sofia (One-Shot)
  • WpView
    LECTURAS 1,545
  • WpVote
    Votos 17
  • WpPart
    Partes 1
  • WpView
    LECTURAS 1,545
  • WpVote
    Votos 17
  • WpPart
    Partes 1
Concluida, Has publicado abr 30, 2014
Hindi ikaw si Sofia.....

Yan ang salitang lagi kong naririnig...

Hindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman..

Sofia... Sofia ang pangalan niya... Sofia, ang pangalan ko....

Hindi ikaw si Sofia...

Hindi ikaw si Sofia...

Hindi ikaw si Sofia...

Paulit ulit na may binubulong ito ng isang boses sa akin.

"Tigilan mo na ako!" sigaw ko at pumasok na ang mga nurse at tinurukan ako ng isang gamot upang pakalmahin ako.

Hindi ko na rin alam kung anong gagawin ko sa buhay ko...

Sa tingin ko ay gagawin niya ang lahat mabaliw lang ako.

Kailangan kong maging matatag..

-SOFIA
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir Sofia (One-Shot) a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
#274psyco
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
Quizás también te guste
Slide 1 of 10
Salamisim cover
Zombie Drug cover
THE BLOOD WAR (GXG INTERSEX) cover
THE HEARTLESS BILLIONAIRE cover
Suck My Blood [COMPLETED] cover
#4 FUCKING WOMENs 04: KLEY LIAM STEWARD✔️✔️✔️✔️ (Complete) cover
Unuttered cover
Isa Pang Balang Araw (Another Someday) cover
Dark Shot cover
COMMON MIRACLE: Hector and Sophia's Story cover

Salamisim

2 partes Concluida

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.