LOTELA

LOTELA

  • WpView
    Reads 47
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 31, 2018
"BEN NEREDEYİM? İstanbul'a ne oldu? Burası neresi böyle? Gündüz vakti yıldızlar neden gözüküyor?" Tek elimle gökyüzünü işaret ederek bağırdım "SATÜRN'ÜN BURADA NE İŞİ VAR?!!" ....... "İyi misin Asem?" "İyi miyim? Harikayım! 21 yıldır Dünya'da yaşıyorum ama insan değilim. Daha NASA'nın bile bilmediği bir gezegen olan "Lotela" nın "Lotus" ülkesinden olan bir ırkım. Bana koşarak sarılan ve sürekli iyi miyim diye beni rahatsız eden kişi, küçükken benimle Dünya'daki aileme verilen bir Difenbahya çiçeği olduğunu, beni korumak için görevlendirildiğini ve 21. yaş günümde bana hediye edilen kitaptaki sözleri okuduğumda çay bardağımın içine bir şey damlatıp beni buraya gönderdiğini anlatıyor. Neden iyi olmayayım ki?! Harikayım! HARİKA!! " ....... Kitaptaki şiirler alıntı olmayıp tarafımızca yazılmıştır. Telif hakkı şahsımıza aittir. Kopyasının herhangi bir yerde izinsiz paylaşımı, çoğaltımı durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • On Üçüncü Pay
  • DUHUL
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Vortaris
  • YAPAY KALP +21
  • Albay Kızı
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines