RUH ÖTESİ

RUH ÖTESİ

  • WpView
    LECTURAS 258
  • WpVote
    Votos 23
  • WpPart
    Partes 4
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, may 20, 2020
"Peki evlenebilecek miyiz?" dedi kadın kartlara bakarak. Önümde açık olan üç kart her şeyi olduğu gibi ortaya döküyordu. Ölüm,şeytan, aşıklar. İhanetin temsilcileri. "Elbette boşanırsa, evlenebilirsiniz." dedim.Kadının yüzünde ki meraka dayalı sırıtış kaybolurken yanında oturan sevgilisi inançsızlığını yüzüme vurmak istercesine güldü. "Ben evli değilim." "Biliyorum." dedim adamın arkasında duran korumaya bakarak. Kadın dehşetle sevgilisinin sadık adamına dönerken, koruma yüzük olan parmağını arkasına sakladı. Sadece bir saniye sonra kulaklarımı çınlatacak bir patlama sesi duydum. Bedenim oturduğum koltuğa çarptı, göğsüme aniden inen basınçla beraber sıcak kan şarabı gövdeme yayılmak için kolladığı anı yakalamayı başardı. O anda saklananın yüzük değil, ortaya çıkartılan bir silah olduğunu anladım.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • SINIR |Tamamlandı|
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)
  • Nar Çiçeği
  • Diyetisyen |Texting
  • Sonradan Gelen | Texting
  • KOR | Yarı Texting
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • MÛTENÂ
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido