KARANLIK ~ASKIDA~

Karanlık... Daha gözlerimi ilk açtığımda fark ettiğim şey. Sahi, her yer neden hep karanlık? Doğduğum anda beni sokağa bırakan annem yüzündendir belki. Ya da çatlak yetiştirme yurdu müdürüm. Her gün kendime sorduğum soru... ''Ne zaman bitecek bu karanlık? Ne zaman göreceğim ışığı?''. Aslında cevabım kesindi. Hiçbir zaman bitmeyecekti. Hiçbir zaman göremeyecektim ışığı. Ta ki onlar hayatıma girinceye kadar... Onlar sayesinde gördüm ışığı. Ama karanlık hala benimleydi. En büyük korkum olarak. Ben Ada, Ada Vural. Bu hikaye, benim hikayem...