KARA DÖNGÜ

Karanlık ve sisli bir ormanda koşuyordum .Yanlızlık ve ölüm beni esir almış gibiydi. Ben koştukça arkamdan geliyordu .Nefes nefeseydim dallara çarparak ilerliyordum .Sanki orman bana düşman gibiydi .
Nefesim kesilene kadar koştum.Ne kadar yavaşlarsam orman beni yanlızlığına ve karanlığına o kadar çekecek ti.
Kendimi bir anda fareler ve Ölü yılanlarla dolu bir çukurda buldum.Topraktan kan sızıyordu .
Ve kahkaha sesleri karanlık ormanda yerlerini almaya başladı evet bu onun sesiydi evin bahçesinde gördüğüm kadının sesi.
Kahkaha sesi birden kesildi kalın ve insan sesine benzemeyen bir ses duyuyordum .
"Kaderinle yüzleş sen benimsin
Ruhunu istiyorum "diyordu
Bağırmaya başladım
"İmdaaat yardım ediinn!!."

Kadın tekrar kahkaha atmaya başladı .Taş kesilmiş gibiydim çukura gittikçe gömülüyordum ve yüksek sesle gülmeye devam ediyordu .
Hareket etmeyi bıraktım pes etmiştim .
Karanlığın beni boğduğunu hissettim ve daha da yoğunlaştığını.....