HUZUR
  • WpView
    Reads 7
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jan 28, 2019
Bir genç kız daha 17 yaşında adı Mülhem. Babasının yanında yaşıyorlar artık ne kadar yaşamak denirse. Babasıyla annesi boşanmış kardeşlerin velayeti babaya verilmişti. Babaya gelirsek o baba değildiki rezil herifin tekiydi, evden kahvehaneye kahvehaneden içkiye sonrada evine cehennem yaşatmaya gelirdi. Kimse umrunda değildi. Mülhem her gün daha da çok boğuluyordu gömülüyordu sanki yerin içine. Ama o hiçbir zaman isyan etmedi. Bu onun sınavıydı elbet bir gün geçerdi değilmi. •••••• -Ne yapıyorsun sen! -Atlıyordum gelmeseydin! -Senin beyninden sıkıntınmı var hayat bu kadar mı basit! -Basit! Basit işte ben artık yaşayamam bu acıya katlanamam anlamıyorsun herkes ellerimden gitti herkes ben ölsem nolucak ki? -Sen çok güçsüz bir insansın! Yapmaya çalıştığın aptallıktan başka birşey değil! Ne yani atlıyacaksın herşey biticek öylemi ne kadar da kolay öyle ha! Atlasam ben atlardım ulan ben! Bu hayatta cehennemi yaşıyorum ama bunu cennete çevirmek benim elimde ve ben yapmaya çalışıyorum. Güçlü kalmalısın! -Ben pes etmek istiyorum! İstemiyorum nefes almak! Kurtulmak istiyorum. -Kurtulamayacaksın ! Hayatının değerini bir gram bile bilmiyorsun. Derdi veren elbet dermanıda verir. Her zaman kendine inan inan ki o zaman yenilmessin! Genç adam geri çekildi kız o kadar haklıydı ki ama dayanamıyordu işte acısı dinmiyordu. -Şimdi tüm bu dediklerime rağmen atlayacak mısın? Genç adam hayır şeklinde kafasını salladı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines