Story cover for Saving Rosaline (One-Shot) by Salacia_
Saving Rosaline (One-Shot)
  • WpView
    LECTURES 23
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Chapitres 1
  • WpView
    LECTURES 23
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Chapitres 1
Terminé, Publié initialement août 05, 2018
Contenu pour adultes
This is a story of how they saved her.


***

"Tignan mo 'ko sa mga mata ko Rosaline. Sa tingin mo ba natatakot ako sayo?"

Unti-unti siyang umiling habang nakatingin pa din sa mga mata ako.

"Sa tingin mo ba sasaktan kita?"

Umiling muli ito, pinunasan niya ang luha niya at suminghot. I tried to smile pero dahil sa sitwasiyon ay hindi umabot sa mga mata ko ang aking ngiti.

"Sa tingin mo ba jina-judge kita ngayon?"

Napabuntong-hininga ako dahil sa sagot niya. Mabilis kasi siyang tumango habang hindi makatingin sa mga mata ko.

"Rosaline. I'm not judging you. Wala sa amin ang nag-iisip ng masama sa'yo. Uhm.. let me sit here for a while okay? O gusto mong lumayo pa ako?"

"I-it's fine."

***

Class 10-Hades ay naglalaman ng mga ordinaryong mga estudyante. Anjan ang bully, ang pabibo, ang maganda, ang matalino. Every student has their unique and sometimes annoying attitude.

Except for one.

Rosaline Lee Fernandez, isang normal na estudyante. Hindi siya gaanong nag-eexcel sa class pero hindi din naman siya bumabagsak. The average girl. Minsan tahimik, minsan baliw. Minsan alien, minsan Presidente. Minsan kaibigan, minsan nanay . Minsan gang leader kung umasta, minsan isang tupang maamo.

You never know. She's friendly at kilala siya sa buong paaralan. But what does the students know?

No one notices but the little transferee.

***

-Virus
All Rights Reserved
2018-2019
(One-Shot)
Tous Droits Réservés
Inscrivez-vous pour ajouter Saving Rosaline (One-Shot) à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour
ou
Directives de Contenu
Vous aimerez aussi
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing, écrit par coolangsalambing
37 chapitres En cours d'écriture
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Chasing Happiness (Completed), écrit par MsTalaLuna
41 chapitres Terminé Contenu pour adultes
Real happiness comes from within but what will you do if you can't find it there? Will you go through everything just to find it? Or will you just settle to what finds you? Hello guys, if you're here on my page to read this story thank you so much. I'll be needing your help to get this story my very first published novel. Please don't be a silent reader anymore, I'll be needing your thoughts about this story so feel free to comment down your thoughts. Positive or negative man, I'll be very willing to consider it. Pwede nyo po ako kausapin thru comments, kung may part sa story na nakakarelate kayo, you can share your experiences too. Don't hesitate to let your voice be heard. The world needs it. You're in pain? You're currently suffering from anything na halos katulad ng sa main characters sa story na to? You can tell me, I'll be very willing to listen and to give you a piece of advice. Let's help each other, let's pull each other up, let's be friends. That's the main reason why I wrote this kind of story. To talk about the things that people today aren't comfortable talking about. And it bothers me. Because mental illness isn't something to be ashamed of, it's something to be understood. And it's something that needs to be helped. So if you have one, if you're suffering from it, please know that I am here. And I'm willing to help so please let me. Nobody deserves to feel alone in this world, reach out. Reach out to me, if you think nobody will understand you, your pain, your thoughts, try me. I can assure you I'll understand your pain and I will never judge you for it. So please, let me help you.
Always In Your Corner, écrit par r-yannah
22 chapitres En cours d'écriture
Labing-anim na taon na ang lumipas, hindi ko parin alam anong tawag sa kung anong meron sa aming dalawa. I can't even say we're friends. Kaibigan siya ng kaibigan ko. Kakilala? Kapit-bahay? Dating schoolmates? The list goes on but inside my head, there's something more between us than being simply acquainted. Special connection? Every after four years kasi, may nangyayaring importante sa buhay kong konektado sa kanya. Pure coincidence? Maybe. Baka nagkataon lang talaga at hindi gawa ng tadhana. 2010, 2014, 2018, 2022. . . tapos ngayong 2026. Bakit lumilitaw siya sa mundo ko kada apat na taon? May schedule ba siyang sinusunod? Destiny ba o free will? Like desisyon niya talagang magtago at magpakita sa'kin kung kailan niya gusto? No matter what it's called, there's one thing that's constant every time I see him. My feelings. Pakiramdam na hindi ko maipaliwanag hanggang ngayon. Emosyon na hindi ko mapangalanan. Kung kailan nagsimula, 'di ko na tanda. Literal na nakatitig lang ako sa kanya isang araw tapos napagtanto ko nalang na parang may nag-iba. I know it's not love-or is it? Attraction lang ba? Harmless crush? Ewan. Basta kapag nakikita ko siya, my feelings get swayed. Some unknown force tugs my heartstrings. I always find myself being pulled towards him. Nang muli kaming nagkita sa taong ito, parang biglang gusto kong alamin kung ano ba talaga 'tong nararamdaman ko. Gusto kong pangalanan. I-explore. Bigyan ng chance na mag-flourish. Seeing him again made me wonder na Oo nga, bakit hindi nalang kaming dalawa? ***
Vous aimerez aussi
Slide 1 of 10
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead cover
LOVE OR DEATH ( Completely ) cover
possesive bRaT ""😉😈 cover
Psychology Class 101 cover
Blackburn Forest Apocalypse cover
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing cover
The Bittersweet Taste Of Falling In Love | ✓ [COMPLETED] cover
Chasing Happiness (Completed) cover
Change Of Heart (Atlas Ramirez)  cover
Always In Your Corner cover

DON'T LOOK BACK: School Of The Dead

25 chapitres En cours d'écriture

Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.