Köle
- Reads 162,588
- Votes 4,592
- Parts 50
Gözlerim uyarıyor beni,
Bir güzele bakıyorum.
Dikkatlice kıstığımda gözlerimi,
Görüyorum özgürlüğe giden nehri.
#Özgürlük #KöleliğeHayır
All Rights Reserved
#348
öfke
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KAÇIŞ
Dünyayı saran bir hastalıktan kaçmayı başarabilmiş iki kişiden biri olsanız ne yapardınız? Etraf hastalığı taşıyan "şey"lerle doluydu. Asla yorulmuyorlardı ve saldırmaktan vazgeçmiyorlardı. Normal bir canlıdan "şey"e dönüşenleri gördüler ve ölmeyi iyi bir son olarak kabul ediyorlar.Complete
TUTSAK
"Aslı ! " adımı hiç bu kadar sinirli söylememişti. Bu öfkesinin gördüklerimden daha karanlık ve derin bir türüydü. Bu kez de yakalanamazdım. Yakalanırsam olacaklardan korkuyordum. Arkama bakmaya cesaretim yoktu. Sadece önüme bakıyordum ve ağlıyordum. Korku beni ele geçirmeye başlamıştı. Tekrar! Nereye gittiğimi bilmeden sadece koşuyordum, kaçıyordum. O kadar hızlı koşuyordum ki ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Ağaçların arasında korkularımla savaşarak ilerliyordum, adımlarımın her biri umutsuzluğumu geride bırakıyordu. Ancak hızım, korkularımı paramparça etmek için yeterli değildi.
Siyah Ve Beyaz +18
Beyaz geçmişimiz, Siyah ise şu anımızdı. Ankara'ya gitmek için yola çıktığı gece başına gelenlerle tüm hayatı birden değişen Nefha hayatına giren adamın aslında daha önceden hayatına dahil olduğunu ve kaderin onların tekrar buluşabilmesi için yıllardır sessizce bir köşede beklediğini nereden bilebilirdi ki? !!!Kitabımda argo, küfür, +18 olaylar ve tetikleyici unsurlar bulunur!!! Ayrıca kitabın tüm hakları bizzat şahsıma aittir! Rica ediyorum, smut sahneleri sevmeyen, tetikleyici unsurlardan (örn. intihar düşüncesi ve intihar sahnesi bulunmaktadır!) çok kolay bir şekilde etkilenen ve sağlıklı ilişki dinamiğini seven kişiler OKUMASIN! Çok, çok rica ediyorum, gerçekten kimsenin etkilenmesini ve tetiklenmesini istemem.
SİL BAŞTAN (+18)
Peri, abisiyle yaşadığı tartışma sonrasında evi terk ederek eğlence kulübüne gider. Gittiği kulüpte abisinin hem yakın arkadaşı hem de iş arkadaşı Utku ile karşılaşır. Aralarındaki normal başlayan sohbet gecenin sonlarına doğru değişir ve fiziksel yakınlaşmanın en çarpıcı halini yaşarlar. Birbirlerine normal bakamayacakları olay sonrasında gizli saklı, yalnızca ikisinin bildiği ilişki yaşamaya başlarlar. *** 30.03.2026
Mafya'nın Tatlı Belası
Hava soğuktu. Rüzgar çok şiddedli esiyordu. Dışarıda yağan karlar yere hızlı bir iniş yapmaktaydı. Berra'nın gözyaşları yanağına birer birer aktı. Burnunu çeke çeke ağlıyordu. Bağırmak istedi içindeki öfkesini kusmak istedi. Fakat yapamadı. Bu saatten sonra herşey bitmişti. Artık yapacak bir şeyi yoktu. Tek başına yapa yalnız kalmıştı. Babası o kadını dinleyip onu yaka paça dışarıya atmıştı. Saat gecenin bir yirmi üçüydü. Ve o öylece dışarıya atılmıştı. İlk bir kaç dakika kapının önünde durdu. Belki babası gelip onu çağırır diye düşündü. Sonrasında babası gelse bile tekrardan o eve giremeyeceğini anladı. Sonuçta onun da bir gururu vardı ve yeterince ayaklar altına alınmıştı. Saçları yağan kar yüzünden ıslanmış, burnu soğuktan kıp kırmızı olmuştu. Emin di sabaha kesinlikle ateşi çıkacaktı. Hatta şimdiden biraz bile ateşi vardı. Yanında hiç bir şeyi yoktu. Ne parası ne de iki parça kıyafeti. Zaten onları almaya vakit mi kalmıştı? Öylece yaka paça dışarı atılırken ve yüzüne inen sayısız tokatdan sonra hiç bir şeyini alamamıştı. Gerçi babası tüm parasına el koymuştu. İstese de parasını alamazdı. Yanında sadece telefonu vardı. O da pantolonunun arka cebinde kalmıştı. Aklına gelen şey ile acıyla gülümsedi. Ve emin olmak için telefonunu arka cebinden çıkardı. Evet tahmin ettiği şey olmuştu. Telefonunun koruma camı paramparça olmuştu. Ve sanırım kendi camı da kırılmıştı. Üvey annesi babası gelmeden önce onu merdivenlerden itmişti. Ve merdivenlerin sonunda ise belini demir kapının oraya çarpmıştı. "Sanırım çarptığım tek şey belim değilmiş" diye mırıldandı. Sabahtan beri her yeri ağrıyordu. Üvey annesinden ayrı, babasından ise ayrı işkence çekmişti. Tüm kemiklerı sızlıyordu. Kalbi az önce olanlardan dolayı öyle hızlı çarpıyordu ki.
Bir Çiçeği Soldurmak
Evet, bu tımarhanede sadece on tane hücre vardı. Birinde ben kalıyordum. Bu kat, deliliğin sınırlarını aşmış ve tehlikeli hastalar için tasarlanmış hücrelerle doluydu. Bir tür hapishane gibiydi, ki bence farkı yoktu. Burada olmayı ben istememiştim. Hiçbir zaman! Teo istemişti.
Kızıl kalp (+18)
Hiçbir şey yapmadan bir süre belime koyduğu eline baktım. "Elini çekeceksin, yoksa sonuçlarına katlanırsın," dedim tehditkâr bir ses tonuyla. "Çekmiyorum bu akşam benimle sev...," . Lafı, yüzüne attığım sert bir yumrukla kesildi. Sanırım burnu kırıldı. Ah, ne kadar yazık. Yüzünü bana döndürdüğünde yüzünde öfkeli bir bakış vardı. Elini Yumruk yaptı. "Bana nasıl vurursun?" dedi. Bana yumruk atacakken elini havada yakalayıp büktüm. Acıyla inledi. Diğer elimle kafasından tutup bar tezgâhına sertçe çarptım. Lanet adam bayılarak yere kapaklandı. Çantamı alarak hızla tuvalete doğru yöneldim. Etrafıma bakınca herkesin izlediğini gördüm. Etraftan "Kızda iyi dövüşüyormuş.", "Kız çok seksiydi." gibi şeyler duydum . Kulak asmadan yoluma devam ettim. Kıyafetlerimi değiştirdim ve bardan çıktım.
Seçim 18+
Öyleyse bu gece bize uyku yok" Şehvet ve aşk. Kin ve aşk. Bu gece hepsi bir birine yenildi. Sabahın ışıkları yüzümüze vursa bile durmadık.Bazen zevkten ağladım bazen onu delirtecek kadar onu kendime çektim. Tenlerimiz hiç ayrılmadı.Dudakları bedenimin her yerinde dolaştı.Yorgun düşüp uyuya kalana kadar her şey istediğmiz gibi devam etti. Lakin her şeyin bir sonu vardı.Ve bu günün, anın sonuna gelmiştim.
Bendeki Sen
•Sevgisizliğin çemberinde büyümüş bir genç kız kendinden yaşça büyük bir adama rastlar. Aşkı, tutkuyu, şehveti birbirlerinin teninde yaşarken, hayatın sert rüzgarına karşı koymaya çalışırlar.• Bence bir şans ver, pişman olmayacaksın. 🍀
TARGUN BEY(MAFYA+SMUT)+18
Lara Demir, geçmişin küllerinden doğan bir intikam hayaletiydi. Ailesini yok eden Targun imparatorluğunu yerle bir etmek için "Yazgı Temirci" kimliğiyle düşmanının tam kalbine, Emir Targun'un dünyasına sızdı. Kurbanlarının üzerine bıraktığı kan kırmızı güllerle sessiz bir savaş başlatmıştı. Ancak bilmediği bir şey vardı: Emir Targun, sıradan bir hedef olmayacak kadar karanlık ve her hamleyi önceden görecek kadar zekiydi. Emir, Yazgı'nın kimliğini bir zafiyet olarak kullanmak yerine, onu kendi kurduğu devasa ve gizemli bir oyunun merkezine yerleştirdi. Lara, intikam aldığını sanırken aslında Emir'in kurduğu o kanlı satranç tahtasında en tehlikeli hamleye dönüşüyordu. Emir için o, sadece bir piyondu; doğru zamanda hamle yapması beklenen, gerekirse feda edilecek bir kalkan... İki yaralı ruh, sahte kimlikler ve gerçek ihanetler arasında birbirine çekilirken Zakkum'un o kadim yasası işlemeye başlar: "Zakkum'da hakikat bile zehir taşır." Aşkın bir şifa değil, yavaş yavaş öldüren bir hastalık olduğu bu dünyada; Emir mi Yazgı'yı feda edecekti, yoksa Yazgı mı Emir'in kurduğu satranç tahtasını ateşe verecekti? "Burası başlangıcın bittiği, sonun anlam kazandığı yerdir. Ve unutma; her oyun, sonunda oynayanını yutar."
Dünyayı saran bir hastalıktan kaçmayı başarabilmiş iki kişiden biri olsanız ne yapardınız? Etraf hastalığı taşıyan "şey"lerle doluydu. Asla yorulmuyorlardı ve saldırmaktan vazgeçmiyorlardı. Normal bir canlıdan "şey"e dönüşenleri gördüler ve ölmeyi iyi bir son olarak kabul ediyorlar.
More detailsContent Guidelines