DİLHUN

Sesini kalemine armağan etmiş bir genç kızın kitaplara yuva olan kütüphanesinde davetsiz bir misafir kabul etmesiyle başlamıştı herşey. O hayallerini kitaplara bırakmıştı. Ama ne kalemi sustu. Ne de kitaplar tozlu raflara kaldırıldı. O hayallerine kaybettiği sesi ile ulaşmak istedi. Duysa bile sessiz bir yaşama tutsaktı. Çünkü kaybettiği sesini yalnız kalemi tercüme ediyordu. Şimdi ne yapacaktı bilmiyordu.

Tek bildiği ahraz bir insan olarak bitmiş bir hikayenin son ufkunu bekleyecekti.