Ναυάγια
- Membaca 3,267
- Vote 672
- Bab 42
Ήτανε κάποτε ένα πλοίο˙
ξεκινούσε το παρθενικό του ταξίδι.
Βγήκε στ' ανοιχτά.
Η θάλασσα: το σπίτι του,
τα κύματα: οι φίλοι του,
οι αφροί: τα στολίδια του.
Το πρόδωσαν και το άφησαν βουλιαγμένο,
να συνεχίζει να δοξάζει και να ατενίζει το μεγαλείο τους.
Μια συλλογή ποιημάτων που εγκωμιάζει τις σκοτεινές και φωτεινές γωνιές μιας ανθηρής νιότης.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#290
greek
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Δεν πρέπει να γίνει τίποτα..
Μερικές φορές δεν χρειάζεται να ψάχνεις κάτι για να το βρεις. Αρκεί ένα ταξίδι. Μια παρέα ανθρώπων που σχεδόν δεν γνωρίζεις. Μια στιγμή που δεν είχες υπολογίσει. Και ένας άνθρωπος που εμφανίζεται στη ζωή σου εντελώς τυχαία. Δεν πίστευα στις γνωριμίες που αλλάζουν τα πάντα. Ούτε στα βλέμματα που μπορούν να πουν περισσότερα από μια ολόκληρη συζήτηση. Μέχρι που τον γνώρισα. Δεν ήξερα ποιος ήταν. Δεν ήξερα τι ήθελε. Και σίγουρα δεν ήξερα πως, όταν θα τελείωνε εκείνο το ταξίδι, τίποτα μεταξύ μας δεν θα ήταν όπως πριν. Ίσως γιατί κάποια ταξίδια δεν τα θυμάσαι για το μέρος. Τα θυμάσαι για τον άνθρωπο που γνώρισες εκεί.![Ποιήματα Για Εκείνον! [BOOK ONE]](https://img.wattpad.com/cover/394163669-256-k751235.jpg)
Ποιήματα Για Εκείνον! [BOOK ONE]
Για ακόμη μια φορά ξεσπάσω στο "χαρτί" όλα όσα αισθάνομαι...Μα αυτή την φορά για εσένα... Για εσένα που ήσουν πάντα εκεί στις πιο δύσκολες στιγμές. Για εσένα που πάντα μου έδινες τις καλύτερες συμβουλές. Για εσένα που μου θύμιζες πάντα πιο είναι το καλό. Μα έφυγες χωρίς να ίσως να πούμε το τελευταίο αντίο και από τότε που έφυγες πάνε όλα κατά διαβόλου. Προσπαθώ να σου φωνάξω να γυρίσεις μα είναι πια αργά, η φωνή μου σπάει κι έτσι φεύγεις ακόμα πιο μακριά. #37 10/05/2025-.....
Ὀδύσσεια
Οδύσσεια, λοιπόν, και πάλι Οδύσσεια. Δεν υπάρχω εγώ πια , υπάρχεις αυτός. Το όνομα στην λίμνη έμεινε ως <<Οδυσσεας>> , άρα υποθέτω είναι αυτος. Καλή ανάγνωση, ευχαριστώ για οποιαδήποτε στήριξη!
Η Έννοια Του Χρόνου.
Αυτή είναι η "ποιητική μου συλλογή". Το επόμενό μου βήμα θα είναι να βγάλω τα εισαγωγικά από τη παραπάνω φράση. Η ποίηση υπάρχει μέσα σε όλους μας, είμαι σίγουρη για αυτό. Θέλω πάρα πολύ μέσα από το δικό μου μυαλό να βρείτε τις δικές σας εικόνες, τις δικές σας διασυνδέσεις με δικά σας βιώματα, από τούτη ή και από άλλες ζωές. Ας μιλήσουμε για αγάπες και για πόνους, για πόθους, για καύλες, για όνειρα του συνειδητού και του ασυνείδητου νου. Και ο,τι βγει.
Μερικές φορές δεν χρειάζεται να ψάχνεις κάτι για να το βρεις. Αρκεί ένα ταξίδι. Μια παρέα ανθρώπων που σχεδόν δεν γνωρίζεις. Μια στιγμή που δεν είχες υπολογίσει. Και ένας άνθρωπος που εμφανίζεται στη ζωή σου εντελώς τυχαία. Δεν πίστευα στις γνωριμίες που αλλάζουν τα πάντα. Ούτε στα βλέμματα που μπορούν να πουν περισσότερα από μια ολόκληρη συζήτηση. Μέχρι που τον γνώρισα. Δεν ήξερα ποιος ήταν. Δεν ήξερα τι ήθελε. Και σίγουρα δεν ήξερα πως, όταν θα τελείωνε εκείνο το ταξίδι, τίποτα μεταξύ μας δεν θα ήταν όπως πριν. Ίσως γιατί κάποια ταξίδια δεν τα θυμάσαι για το μέρος. Τα θυμάσαι για τον άνθρωπο που γνώρισες εκεί.
Detail lengkapPanduan Muatan