Melancholy
- LECTURAS 142
- Votos 1
- Partes 15
Continúa
Última publicación mié, mar 11, 2020
Melancholy is a feeling of sadness which has no obvious cause. di mo alam kung bakit malungkot ka, kung bakit ang tamlay mo. alam mo ba yung feeling na hindi kontento? nasayo na ang lahat pero may kulang parin. yung kahit anong gawin mo, may kulang. buo ang pamilya mo, maraming kaibigan, may magagandang gamit pero bigla ka nalang mapapa upo sa sahig at mapapaisip na may kulang talaga eh. Malungkot ka dahil sa hindi malamang dahilan? ako rin. Ito ang kwento ng buhay ko.
Todos los derechos reservados
#396
plottwist
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Concluida
Our Repainted Melancholic Fate
To love is to know melancholy. Masterpieces are stories built by an artist. Love is the bittersweet treat of life. We're all connected by love and art. We're the author of our own lifetime, and destiny is not a prophecy but an outcome of our choices. Handa ka bang harapin ang tadhanang ikaw rin ang gumawa? "Bakit nilagay ako ng Panginoon sa sitwasyong ito!" ----- Note: Lahat ng mga karakter, mga pangalan ng lugar, mga bagay-bagay, at iilan sa mga pangyayari sa kwento, ay hindi totoo at gawa-gawa lamang ng imahinasyon ng awtor. ----- Let your mind create a clear picture of every chapter. Stories by D.Racianily. MELANCHOLY SERIES: BOOK 1 *****
The Love We can't Choose
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
Regrets
Mahirap mainlove. Yung tipong gagawin mo ang lahat mapasaya lang sya Yung kahit nasasaktan ka na okay lang Yung kahit ipinagtatabuyan ka nya lumalapit ka parin Yung tipong sa sobrang pagmamahal mo sa kanya nakalimutan mo ng magtira para sa iba Well read this story at im sure makakarelate ka ^___^Concluida
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
BEYOND THE BOUNDARY | COMPLETED✓
Makakaya mo bang tanggapin ang lahat pag malalaman mo na ang totoo? Can you survive the pain you'll feel? Na parang gusto mong gumising sa bangungot. Na parang sinampal ka sa katotohanan at pa ulit-ulit ipinamukha sa iyo na ito ang realidad at totoo. Na parang gusto mong mag time travel at bumalik sa dati na may chance ka pang ibahin ang sitwasyon. At huli na pala nang matuklasan mo ang lahat. The past cannot be forgotten if it wants to be remembered. Sometimes our one of the most difficult tasks in life is removing someone from our heart. And truth be told, there's no forever in this world. ---------- P.S. There are many plot holes, typographical, grammatical and etc. Please, bear with it. Livelots, Lovelots. NEVERMINDME143Concluida
The Guitar Guy (by : queenuniter)
Actually... di ko naman talaga sya kilala, kaya lang, minsan kasi naguguluhan ako. Palagi ko kasi sya nakikita kahit di ko naman talaga gusto. At pag nakikita ko sya, palagi nyang dala ang bagay na ayaw ko. Possible kaya na dahil sa kanya ay magustuhan ko ang bagay na ayaw na ayaw ko? And more worse sya? Sya yung tipo ng tao na may malalim na hugot sa bawat pag kumpas nya ng gitara. Sya yung tao na may lungkot sa mga mata pag kumakanta... pero bakit kaya pag naka tingin ako sa kanya parang wala ng ibang tao sa mundo? Yung himig nya na naging daan ng palagi ko'ng pag tingin ko sa kanya.. Sa isang lingon ko ay ang mga kumikinang nyang mata ang nakikita ko. Pero paano kaya kapag ang isang curious person na tao na tulad ko ay mapansin nya? May chance kaya??Concluida
She's Red
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!Concluida
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.
Más detallesPautas de Contenido