We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
KIYI
  • WpView
    Reads 406
  • WpVote
    Votes 119
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 18, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
İstediğini kadar uzaklaşın bulunduğunuz yerden, yine kendinizi götürürsünüz uzaklara. ~~~~~ "Denizin içinde yanıyorsun." dedi gökyüzüne bakaraken. Bakışlarımı yüzünden çekip başımı gökyüzünü süsleyen yıldızlara doğru çevirdim. Fazla yoktu ama olanlar çok güzeldi. "Denizden kurtulmak için önce kıyıya ulaşman gerek." Dediği şeyle bakışlarım tekrar onu buldu. O da yavaşça gözlerime sabitledi gözlerini. "Ama sen bu denizden kurtulmak istemiyorsun. Sen kendinle birlikte denizi de yakmak istiyorsun ama bu deniz çok büyük Nimre." Dediği şeyle gözlerimi kaçırdım. Doğru söylüyordu, deniz çok büyüktü. "Ben denizi yakmak istemiyorum." dedim önüme bakarken. "Kıyıya ulaşmakta da istemiyorum. Denizi seviyorum." Yalan söylemiştim. Ya benimle beraber yansın istiyorumdum bu deniz ya da beni de söndürsün. En çok da dermanımın yanı başımda olduğunu herkes görsün istiyordum ama görmüyorlardı. Hiçbir zamanda görmediler.
All Rights Reserved
#429
suç
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines