Kwentong BUTA
- Reads 1,477
- Votes 31
- Parts 7
Ongoing
Last published Tue, Mar 10, 2020
Sa katunayan, April 2013 ko pa ito nasimulan. Eto, saka ko pa lang ipopost, kasi nahihiya pa ako nuon (Oo meron ako nun kahit konti). Isang taon na rin kasing nakaimbak sa phone memory ko.
Uunahan na kita, hindi ito isang lovestory. Mga sabaw na kwento lang ito, bunga ng malikot kong pag-iisip at pagiging tambay ng isang taon. Masyado akong naburyong kaya itinuon ko na lang ang trip ko sa pagsusulat. Hindi naman ako makapagtrabaho kahit nakapag two years na ako sa college, walang tatanggap, mukhang elementary daw eh.
Walang kwenta, puro kwento.
Bahala ka nang magbasa at manghusga.
Kahit anong komento payag ako.
Libre lang ang pagboto kung gusto mo.
Itambak mo sa 'reading list' mo kung trip mo.
Kung hindi ka madamot paki-'share' na lang sa lahat ng social media na meron ka.
Puro sat-sat. Puro sat-sat.
Sige na nga. Pakipindot na lang 'iyang 'START READING'
All Rights Reserved
#331
humour
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Never Be Alone (EDITING)
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.Complete
Love is Sweeter the Second Time Around
In life, you don't know if you're always on top. Hindi mo alam kung kailan ka mananalo o matatalo-kung kailan ka paglalaruan ng tadhana. Destiny is our greatest enemy. Parang lahat kasi ng mangyayari sa buhay natin, nakatadha na-at wala kang magagawa kundi tanggapin ito. I have always been on top. All the people I know are proud of me-look up at me because I am good at everything. Pero tama nga silang hindi ka laging nasa taas. Sino bang mag-aakala na isang beses lang akong babagsak pero sobra iyon? Sobra-sobrang nahatak ako sa baba ng malaking trahedya sa buhay ko at hindi ko alam kung paano ako aahon. Mabuti na lang, bumalik siya. Siya ulit. Siya lang ang nag-iisang taong nagmamahal sa akin nang lubos kahit iniwan ko. It's always him. Walang iba.Complete
Soft Hearts Don't Sink (PROJECT: GIRL TYPE SERIES 1)
Certified Lover Girl, Pero Laging Talo. Una sa lahat, hindi po ako martir. Malinaw 'yon. Hindi po ako obsessed. At lalong hindi ako desperate. Okay? Okay. ...pero aminado akong kung pag-ibig ang subject, bagsak na 'ko bago pa magsimula ang quiz. Alam mo 'yung feeling na ikaw 'yung unang nag-heart react, unang nag-message, unang nag-Hi, Hello, Kumain ka na? pero ang ending, siya 'yung unang naghanap ng iba? Ganon lagi. Paulit-ulit. Parang cycle sa washing machine-ikot nang ikot pero walang linis. Ewan ko ba. Parang may sumpa 'tong pagiging "madaling kausap." Ako 'yung madali nilang gustuhin kapag bored sila, pero hindi sapat para seryosohin kapag ready na silang magmahal. Ako 'yung kilig starter pack pero hindi pang endgame. Ang dami ko nang nakausap. May taga kabilang section, may sa group project lang pala interesado, may nakausap ko lang dahil sa comment ko sa meme, tapos biglang nag-send ng "u up?" kahit 3AM. Alam na, di ba? Red flag central. Pero kahit ilang ulit pa akong ma-zone, ma-ghost, ma-thank you for your honesty... Aaminin ko. Babalik pa rin ako sa laro. Kasi tangina. Ang sarap ma-in love. Kahit laging talo. Kaya ito ako ngayon-naka-standby sa likod ng canteen, hawak 'yung iced coffee na may 87% tubig at 13% pagmamahal sa sarili-nakatitig sa isang lalaking hindi pa yata alam na crush ko na siya. Hindi ko pa alam pangalan niya. Pero sa itsura niya, mukha siyang consistent mag-reply. Let the stalking begin with a twist.
WASTED CHANCES
Naranasan mo na bang magsakripisyo sa isang tao na akala mo mapapa-sayo. Yung tipong nakakalimutan mo nang unahin ang sarili mo, dahil laging sya ang importante sayo? Basta para sa kanya, gagawin mo lahat.... Dahil ramdam mo rin naman na mahalaga ka sa kanya... Yung mga motibo nya, malinaw na malinaw... Pero paano kung..... isang araw bigla ka nalang nyang sampalin ng katotohanan... Na nasa isip mo lang ang lahat?? Kakayanin mo pa bang mabangon sa pagkakabagsak mo kung sa lahat ng oras, araw buwan at taon ng buhay mo, kabahagi na sya nito?? Sinulat po to sa isang Wattpad readers and writer group sa facebook. Actually, nakalimutan ko na to but recently may nagcomment at lumabas ulit sa newsfeed ko. So, para mai-saved ko ililipat ko sya dito and to share na rin for my followers and supporters na nandito sa wattpad. Hope you guys, enjoy this. Thank you sooooooooo much!! Love lots! <3Complete
A Simple Friend Request
Kararating ko lang galing school. Umuwi lang ako mag isa. Or, UMUUWI LANG TALAGA AKO MAG ISA. Medyo loner ako, I mean, LONER talaga ako! Well, ganyan talaga ang buhay ng isang tulad ko. Oo, I have bestfriends pero... Iba talaga eh! May gugusto ba kasing makipagkaibigan sakin? Yung tipong mukha akong "NERD"?! Pero isang araw, pagbukas ko ng facebook ko, MAY FRIEND REQUEST AKO?! Aba?! Himala! Bago to ah! Wanna know what happened next? Then read! Ang hindi ko inaasahang pangyayare, dumating! Dahil sa isang simpleng friend request..Complete
You Broke Me First (Pontevedra Series #3)
I always wondered how it feels like to be rich. How it feels like to walk with a luxury bag clinging on your arm. How it feels like to have jewelries to make you shine. Maybe I am ambitious. Maybe I am materialistic, because I never experienced having any of it. I needed to work for myself. I needed to support my study because I have no one. I don't have anyone to support me that's why I didn't know how to act and how to grow myself as a person. No one guides me to the right path. No one is there for me. I am always alone. That's why when I meet this rich handsome man, I did everything to get close to him. I flirted with him. I tried to catch his attention. In short, nagpapansin ako. All I thought, kapag malapit na kami sa isa't isa mararanasan ko na ang magandang buhay pero hindi e. Mas lulubog pa pala ako sa kaniya. Mas babagsak pa pala ako. Luluha lang pala ako at masasaktan. Bakit kaya hindi umaayon sa akin ang tadhana? Why did it choose to give me bunch of challenges and problems and not happiness? Kahit saglit lang. Kahit patikim lang ng saglit na kaligayan. Gano'n ba kahirap ibigay sa akin iyon at kailangan pang ipagdamot sa akin?Complete
The Lame Arrangement (Beautiful Disaster Series Book 2)
Being mayaman is never easy, siguro akala ng iba since mayaman ang tao ay wala ng problima, well that is one of the biggest lies the world has sa mga tulad namin. Oo I am spoiled kung pangangailangang material ang pag-uusapan. I don't have to work so hard para lang makapag-aral since my parents are well off not just to give what I need but all I want. Pero kahit ganun I never abused that fact in my life, wala rin akong inapakan or kinutyang tao, so damn why it feels like the world is against me. Anong bang ginawa kong mali, ako ay isang dalagang tahimik lang na nag-aantay ng batman ko pero parang malas yata ako at ung magulang ko eh kulang nalang ay ipamigay ako sa taong ni minsan di ko pa nakita ni nakasama. Ano bang masamang hangin ang pumasok sa isip nila, hays! All my life they have been dictating what I should do, I am not a rebellious type of daughter, I always make sure that my relationship with my parents ay maayos at walang gulo or gusot. I don't like dramas; the world is already full of suffering people I don't want to be counted as one. Pero sa lagay ko ngaun mukhang mas malala pa sa teleserye ang ginawa ng aking mabuting ina at pinayagan naman ng aking ama. Aba, busy na nga ako kakamanage ng mga businesses naming dagdag pa sa sakit ng ulo ko kung pano lulusutan ang ginagawa ng mama ko, hays. May batman pa kayang andyan para sagipin ako, Lord naman bakit ganito? Ngaun pa ba ko minalas? Sarap maglayas, hays.Complete![He's My Devilish BOSS [boyxboy] [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/59453647-256-k194983.jpg)
He's My Devilish BOSS [boyxboy] [COMPLETED]
Hindi ko na maalala kung pano ko naging boss ang dimunyung lalaking ito, at ayoko nang alalahanin pa! Pero para sainyo, sige, aalalahanin ko. Nagkasakit kasi ang nanay ko nung panahon na yun at kailangan talaga namin ni papa magtrabaho. So, nag-apply ako dun sa company nila, urgent hiring kaya nakapasok ako agad. Jusko, hindi ko alam na ang boss ko pala ay dimunyu! Utos dito, utos doon! Sigaw dito, sigaw doon! Waahhh!! Nakakapang-init ng ulo! Pero kailangan kong magtiyaga, para sa nanay ko. But later on, nadiscover ko na may mabuti rin syang parte sa oh-so-hot body nya. And then, *boom*!! Hindi ko na alam ang nangyare kung bakit nahulog ako sa kanya, kahit pa... He's My Devilish BOSS.Complete
100th Crumpled Paper (One Shot Story)
Minsan kasi ang tunay na nararamdaman, di lang sa salita ipinaparamdam kundi sa pagsusulat din. lol :)Complete
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.
More detailsContent Guidelines