COLD HEARTED LONER (HINDI PA)
- Reads 50
- Votes 3
- Parts 4
Ongoing
Last published Wed, Mar 13, 2019
Oo na, alam kong ang iniisip niyo ay brutal yung bida, cold personality and mamamatay tao. Aabot rin tayo diyan... Except dun sa mamamatay tao (may pagkabarumbado lang). XD
Pero una sa lahat, kailangan muna nating malaman kung paano nabuo ang kanyang kakaibang personalidad.
~~
Cold ako. Kapag malungkot kayo, wala lang yun sakin, yung ang nakikita ng mga tao. But I care. Sabi niyo nasasaktan kayo tapos ako deadma lang.
Wala raw akong pakialam. Nakakahiya raw ako. Despite all, my thoughts say that I still care but my eyes don't reflect my thoughtfulness that people misunderstand.
Gusto kong ipakita na gusto ko kayong damayan. Pero ni anong pilit ko, naubos na yata yung mga luha ko, naubos sa pagluluksa sa mga nangyari sa nakaraan ko. Noong hindi niyo pa nakita 'ni hibla ng buhok ko.
Kinaya ko, hindi na ako nasasaktan ngayon. Pero kapag hinuhusga niyo ako ay ibinababalik niyo ako sa panahong iyon, at sariwang sariwa pa ang memorya at mga dalang emosyon noong mga pangyayaring hindi ko sana dapat maalala pa.
Hindi ako cold hearted. Hindi PA.
All Rights Reserved
#264
bullying
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Someone I Loved Before
dumating kana ba sa punto na, yung sakit sa dibdib mo hindi mo na kaya, yung kahit tulog ka ramdam na ramdam mo yung sakit, naranasan mo na ba na mag sindi ng basang posporo? yung kahit anong gawin mo hindi na talaga mag aapoy? naranasan mo na rin ba na mag makawa para hindi ka nya iwan?... hindi mo kasi alam kung hangag saan mananatili yung sakit, kung kaylan hihinto at mapapagod yung utak mo kakaisip, di mo na alam kung makakabangon ka pa ba . Isang araw hindi mo na maibalik yung dating masayang ngite sa mga labi nyo, yung alam mo na kung gaano kalayo ang distansya sa pagitan niyo kahit kaharap mo lang siya, yung napapatingin ka sakanya pero hindi mo na makita yung dating minahal mo sa taong yun , para na siyang lumang kanta , kabisado mo na yung lyrico pero hindi mo na kinakanta. "He will always be the reason why i've stayed." Ps: di ko alam kung matatapos ko bang isulat to.Complete
Be Mine Forever (COMPLETE)
WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLBComplete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Heal me
Since childhood, I can't feel the love of my parents. Ni hindi nila kayang ngumiti para sa akin. They've known me as an outsider. I'm a woman, and it's considered a curse to our family. ......... I have the darkest, and most shattering past so I live my life shattering and breaking anyone who blocks my way. I'm no longer the boy who cowers and who whimpers to beg. I don't give mercy. I'm hard as stone but...... I HAVE ONE WEAKNESS that no one should ever find out. ........ Both bruised. They wished that things were better. Unfortunately... it's not. ........ When fate decides, can they heal each other? Can they accept and mend those broken parts? Can they learn to love when they've NEVER known what it means for they've NEVER felt it? ........ A|N: I did not proofread to make revisions of this story po so you'll see lapses in grammar, spelling, punctuation and etc. In addition, ito ang una pong gawa ko. Expect that it's very amateurish. I plan to edit it soon. Thank you po for reading!Complete![This Man Stole My Heart (Season 1) [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/265740191-256-k53023.jpg)
This Man Stole My Heart (Season 1) [COMPLETED]
I have a cold personality when it comes to boys. I don't smile at them. I don't approach them. And I hate them! But when it comes to my friends? O sa madaling salita sa mga babae lang ako ngumingiti, tumatawa ng bongga at sa mga babae lang din ako nakikipag asaran. Madami ang nag sasabi na ba ka tibo ako? Madami ding nag sasabi kung sino ba talaga ako? Lahat sila ay friendly sakin. Never pa akong na bully. Pero Madame din ang nag tataka kung bakit wala akong magulang na maiharap sa kanila. Well hanggang ngayon nanatiling misteryoso ang katauhan ko na maski best friends ko ay ka ka unti LANG ang nalalaman. And I'm also a repeater grade 11 na Sana kaming tatlo ng best friend ko Pero DAHIL sa kalokohan ko nahila ko din sila. Masyado akong nabulag sa pag ibig well I'm not like this before. Hindi naman ako cold sa mga lalaki noon at approachable din ako nag bago lang din talaga ang pag tingin ko sa mgA lalaki dahil sa isang pag kakamaling pag ibig. Na trauma nga yata ako pero minsan napapaisip ako kung meron pabang mag lalakas loob para mahalin ako? O kailan ulit ako mag mamahal? this man stole my heart season 1: started: April 11 2021♡'･ᴗ･'♡ end:May 22 2021 (ㅇㅅㅇ❀) jijiera21 | T.A. | Tomenes AkiraComplete
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
More detailsContent Guidelines