Chelsea Campbell is een meisje van achttien die alleen met haar moeder en broertje van negen woont, want haar vader is doodgegaan aan borstkanker toen ze dertien was, waar ze het allemaal heel moeilijk mee hebben gehad, maar nu hebben ze het al wel geaccepteerd. De enige die d'r nog heel erg mee zit, is het broertje van Chelsea die in die tijd nog maar vier jaar was. Chelsea zit nu in haar laatstejaars, in North Shields, waar ze niet echt populair is, maar ze heeft wel één beste vriendin.
Janny, een gekke, maar ook een stijlvolle meid die ook nog eens hoofd cheerleader is. Wat vind zij ervan dat haar beste vriendin op hun gymleraar is? En gaat ze Chelsea helpen om de gymleraar te verleiden, of zegt ze van: Nee, dit gaat hem niet worden.
Dan hebben we ook nog meester Carpenter, of terwijl Jason Carpenter. De arrogante, bazige, drieëntwintigjarige gymleraar. Jason heeft een zusje van vier jaar die Lassy heet en bij hem woont, omdat hun ouders door een auto-ongeluk zijn overleden. Is dat misschien de reden waarom hij zo arrogant en bazig is, of is er nog een andere reden? Zou Chelsea zijn hart kunnen laten smelten en hem happy maken, of zal er niks gebeuren en zou Jason voor altijd alleen blijven met zijn zusje?
"Ik wil dat je geniet van onze dag. Het is onze bruiloft, Jihane. Ik wil niet dat je er zo bij loopt. Laat zien dat je gelukkig bent." Hij keek haar met een scheve glimlach aan. En zij keek hem kwaad aan. Hoe kan hij dat zeggen als hij weet wat er speelde, als hij weet dat ze niet gelukkig is, als hij weet dat hij de reden is van al het slechte. "Gelukkig?! Gelukkig?! Moet ik een neppe glimlach opzetten en tevreden de mensen groeten? Verwelkomen? Wat denk je wel niet? Mijn ouders en zussen kennen mij en ze weten wanneer ik gelukkig ben en wanneer niet, dus zo'n glimlach kan niks redden. Ik ben ongelukkig en dat zien de mensen wel. Jij maakt mij ongelukkig. Jij hebt mij alles ontnomen wat me dierbaar was. Ik zal nooit gelukkig met je zijn. Er is maar 1 iemand die me het geluk kan geven en die gene heb jij van me afgenomen. Je hebt me gedwongen om met je te trouwen. Jij hebt me gedwongen om afscheid van hem te nemen. Dat ik nu met je trouw, dat doe ik voor hem! Dat ik nu een leven met jou begin, dat doe ik voor hem, dat ik nu volhoud en op de bruiloft een neppe lach opzet, dat doe ik voor hem, dat ik nu al mijn dierbaren voorlieg, dat doe ik voor hem en dat ik mezelf opoffer, dat doe ik ook voor hem! Alles wat ik doe, doe ik voor hem en weet je waarom...? Simpelweg omdat ik van hem hou. Liefde, klootzak. Liefde, iets wat jij nooit zal kennen en voelen en waarom niet? Omdat jij gewoon een harteloze monster bent...