HİÇ

Yağmur bardaktan boşalırcasına yağmaya başladı. Ama kalkmadık. Dakikalarca bekledik öylece. Yağmur şiddetini azaltınca İsra doğruldu ve konuşmaya başladı.
"Çok güzel kokuyorsun."
Duyduğum şey ile bedenim kaskatı kesildi. Ne diyeceğimi bilemez haldeydim. Sadece ona baktım. Sadece baktım.

Sonunda konuşma yetimi geri kazandığım an " Teşekkür ederim." dedim.
"Sende güzel kokuyorsun İsra. Hani şu an yağmur yağıyor da etrafa güzel bir toprak kokusu yayılıyor ya işte öyle kokuyorsun. Huzur veriyor kokun." dedim.

Bana devamında bir şey demedi. Birkaç dakika baktı öylece bana. Sanki bir şeyden emin olmak istermiş gibi. Daha sonrasında yaklaştı dudaklarıma.

......

Dön ve bak sen bir HİÇSİN.