Ölüm Oyunu

Ölüm Oyunu

  • WpView
    Reads 68
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Oct 5, 2018
Nerede olduğumu, veya yanımdaki diğer insanların kim olduğunu bilmiyordum. Küçük bir evin içinde 14-15 kişiydik. En son hatırladığım üvey babama içki almak için markete gittiğimdi. Sonrasını ise hatırlayamıyorum. Bir adam "Buradan asla çıkmayacağız." diye tekrarlıyordu. O sırada biraz uzağımda duran kızı gördüm. İfadesizdi, her şeyi kabullenmiş gibi duruyordu. Ayağa kalkarak yanına gittim. Beni gördü, ama hiçbir şey söylemedi. Bakışlarıyla anlatıyordu ya zaten. "Burası neresi? Nasıl çıkacağız?" "Burası Karantina. Burada bir ölüm oyunundayız. Ve buradan çıkmayı istiyorsan, olacaklara katlanmalısın."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • 5. seviye
  • Sırlar (gerçek ailem)
  • Ölüm Oyunu
  • ÂFİTAP
  • Yalanlarin Ötesinde
  • Cansız Manken (+18)
  • Zorbanın Bedeninde
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

More details
WpActionLinkContent Guidelines