| DERİN |

"Kaybetmeye sıfırdan başladın ufaklık, eksilere düşüyorsun."
***
Acı çekiyordum, anlam veremiyordum ve derin bir boşluktaydım. Ama ne boşluk... Yine bir anda, boşluktan düştüğüm bir an da, sanki beni bir kara delikten kurtarır gibi aralamıştı kapıyı Berk. Bana doğru gelmişti, elini uzatmıştı ve ben de ona uzanmıştım. Göğsüne kafamı dayamıştım. Ellerimiz yaralarımda birleşmişti. İşte, hep anlatmak için çırpındığım kelimeler sonunda bir cümle olmuş dile gelmişti. Şimdi şu cümleden paragraflar, romanlar, kitaplar yazılmazsa ayıp olurdu. Hem de ne ayıp...