
"Μπατσο πιάσε με",είπε την ώρα που του έβαζα τις χειροπέδες με την ανάσα του να χτυπά στο λαιμο μου. Δεν θα τα καταφέρει, δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγει ούτε και να με κοντρολάρει μπροστά τους. 《...》 "Π-πως; Πως ε-είναι δυνατόν αυτό;", ο φοβος ηταν φανερός πλέον εξίσου και τα δάκρυα μου. Εγώ χωρίς να έχω την δύναμη να πω κάτι συνέχιζα να κλαίω βουβά. Τον έβλεπα μέσα στο σκοτάδι να με πλησιάζει με αργό ρυθμό έχοντας το όπλο στο χέρι. Δεν φοβόμουν πλέον αφού ο θυμός είχε κυριεύσει μέσα μου. "Πίστευες πως θα σε άφηνα μόνη μωρό μου;" είπε και πλέον το οπλο μου..- 《...》 ❌Don't copy this story❌Alle Rechte vorbehalten
1 Kapitel