Kuyruklu Yıldız

İnsanlara olan ümidim tükendiğinde, zihnimin uçurumundan kendi ellerimle ittim umutlarımı. Sebep oldukları umutsuzlukları, elime bulaşan bir kaç umutla anladım. Telaşla üzerime sildiğim parmaklarımda parıldayan tek şey ona dair olan ümidimdi. Belkide en çıkmazıydı.

Ve şimdilerde anlıyorum ki katili olduğum umutlarım intikamını, yarattığı ümitsizlik düşüncesiyle beni yerle bir ederek alıyordu. Bense çıkar sandığım yolda çıkmaza sürükleniyordum.

"Kuyruklu bir yıldız. Kuyruğuna astım dileklerimi. Dilek dilemek için o yıldızın kaymasını beklemiyorum. Çünkü beklentiler yorar ve ben artık yorulmak istemiyorum."