I'M FINE - TAEKOOK

Bugün en sevdiğim gündü herne kadar doğum günülerinden nefret etsemde bugün güzeldi ilk defa aile kelimesinin güzel birşey olabiliceğine inanmıştım..İnanmaz olaydım.

Üvey annem dediğim kadın ve üvey babam diye bildiğim vicdansız herif, onlardan hep nefret ederim küçüklüğümde bana işkende ederlerdi ama buna karşı beni en iyi kolejlere yazdırırlardı düşük not aldığımda tabiri caiz 'işkence odasında' karanlık ve soğuk zeminde günlerce aç ve sussuz bırakırlardı.

Zenginlerdi hemde çok , bir sürü holdingleri vardı hiçbir zaman neden bana böyle davrandıklarını anlamadım çok iyi bir üniversite kazanınca bana bi ev aldılar doğruyu demeliyim ki evin konumunu çok sevmiştim bir dağın başında sessiz ve ormanlık alanla kaplı bir evdi sevmiştim ve şaşırmıştım ilk başta bu evi üniversiteyi kazdığım için bana bi ödül diye sanmıştım.
Meğersem benden uzak durmak için beni attıkları bi yer buldukları için mutluluktan uçuyorlardı.Doğum günümde ilk defa yüzüme garip bir şekilde baktılar ilk defa , ve ben o gün ilk defa şaşırmıştım bu davranışlarına bir gariplik vardı normalde doğum günümde her zaman iki kat işkence ederlerdi daha acı bir şekilde , ölmek isterdim aldığım her nefeste hep nefret ederdim doğum günlerinden ama bugün farklıydı ciddi anlamda bi an güzel bi ailem olucağını düşünmüştüm..ama sadece düşünmüştüm tabi ki hepsi bir saçmalıktan ibaretti o gün geldikleri gün doğum günüm'de nerden bilebilirdim bir kurşunla ikisinin gözlerimin önünde ölüceğini evin her yanının cam kırıkları olucağını ve o gün kaçırılıcağımı..