We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Kurtuluşun pençesi

Kurtuluşun pençesi

  • WpView
    Reads 61
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Dec 7, 2020
WpInfo
Fiction
Paranormal
Uyandığımda nerede olduğumu bilmiyordum.Tek bildiğim nehrin azgın sularının çıkardığı ses ile toprağın üzerinde yatışımdı. her tarafım ağrıyordu gözlerimi aciz bedenime çevirdiğimde boynumdan bana açık biz çağrı gelmişti boynum kanıyordu ellerim dizlerim ve kollarım her tarafım kan ve yara içindeydi. Küçük bedenimi zorladım ve sırtımı arkamda bulunan kaya ya yasladım. beynimi zorlamam gerekliydi bana ne olduğunu hatırlamam için zorlamam gerekliydi.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • When Ravens Bleed - BL
  • Kan Mührü
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • aşk tutsağı
  • Kan ve Taht bxbxb
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • ELEMENT VAMPIRES

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines