Saklı Gece

Tanrı acıyı özenle dokudu. Ölümlü bedenlerin ölümsüz ruhlarına bıraktı acıdan kopan haykırışları.

Alev alev yanan ruhların ağıdı yükseldi göğe.

Kör bir kurşun zifiri gökyüzünü tam on ikiden vurdu. Gökyüzü parçalandı. Pinyata gibi dağılan gökyüzünden aşk adı verilen melodi döküldü paramparça bir şekilde. Ayaklar altında ezile ezile toprağa gömüldü.

Her hikayede olduğu gibi; aslında her şey çok güzel başlamıştı. Sondan başlangıç doğmuştu.

Adam da, kadın da başlangıcın sonu doğuracağından bihaberdi.

☾

Saçları katran,
Kelimeleri zehir olan adam.

Gece siyahını kalbinden dilendiren,
İrislerindeki hareleri yıldızlara haset ettiren adam.

Gözleri yeşilin en sıcak tonuna kucak açan,
Ruhu ayaza sığınan orman gözlü adam.

Dokunuşu, yakıp kül eden,
Tenimde şehvetin izlerini bırakan,
Ruhuma dokunan adam.

Geceyi saçlarımdan çalıp gözlerimden akıtan, güzel gözlü lâyetezelzelim. Her bakışında ölümü çağırıştıran, canıma canını üfleyen adam.