Yaratılış

Yaratılış

  • WpView
    LECTURES 254
  • WpVote
    Votes 12
  • WpPart
    Chapitres 1
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication sam., sept. 22, 2018
WpInfo
Fiction
Fantastique
Mots-clésvampire
''Seni bir kanlı ay gecesinde, Çilen'in rahmine ben yerleştirdim. Sen benim çocuğumsun Anka.'' İnsanlar varoluşlarının nedenini hiç bir zaman sorgulamazlar. Tek bildikleri tüketmek ve yok etmektir. Halbuki bir şeyleri yok etmek için önce yaratmak gerekmez mi? Bir ses kulaklarımın içinde yankılanıyordu, tanımsız ama bir o kadar da bilindik; ''Ayakların her zaman yere basmalı, dimdik ve güçlü-'' gerisini tamamlayamadığım bu cümle beni yiyip bitirse de merakımı bastıran bir his vardı, ACI.
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • Vampirler Arasında
  • aşk tutsağı
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • When Ravens Bleed - BL
  • Kan Mührü
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • ELEMENT VAMPIRES
  • Kan ve Taht bxbxb

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives du Contenu