KIRMIZI PALTOLU KIZ

Kız, yıllardır gerçek bir aynaya bakmamıştı. Yansımasını görmek ne kadar da yabancıydı. Yüzü kirli değildi. "Tuhaf, hep kirli sanmıştım." Sesi dümdüzdü, ifadesiz bir robot gibi. "İfadeden yoksun" çünkü bir şey söylemek bile zordu eski günlerde. Hala öyle. Her kelimesi her hareketi yargılanmaya mahkum birer paragraf gibi. O hatalı. O kaçak. O hırsız. Ama gerçek anlamda değil. Gururlu. Özgür. Serbest. Mutlu. Hiçbiri gerçek değil. Hepsi her gece rüyasında gördüğü saçma şeyler belki ama daima onları istedi. Özgür olmayı. Unutmayı. Ve oldu. Gerçek anlamda değil...