Poesía, suena a pretérito imperfecto, como a historia que no sabes si ha acabado o si algún día lo hará. Suena a duda, a "¿Contestará?" Un toque, dos, tres y ya estoy rota otra vez o tal vez lo único roto es la línea telefónica.
"¡Llámame! Sin P de prefijo, sin M de miedo pero con D de Deseo pero con A de AMOR".
Bienvenidos a este nuevo poemario romántico.
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
No es una historia en si, pero aquí trato y muestro un cambio personal, nuevos sentimientos encontrados en mi y sobretodo es todo el abismo que llevo dentro fragmentado en pedacitos. Espero que os guste!