Oreo Please | ✅
- Membaca 72
- Vote 6
- Bab 8
Bersambung
Publikasi terakhir Min, Apr 19, 2020
"Ikaw ba si Ms.Oreo na 2 years nang nagbibigay ng Oreo sa akin?" Alam kong siya na ang ideya ko kung sino kasi sa classroom at alam kong hindi ako nagkakamali, kaya nanigurado ako sa aking tanong.
Hindi siya makasagot kaagad ng umubo siya at natawa.
"Oo Jem eh, sorry ah pero intensyon ko lang naman na mapasaya ka" malungkot na tugon niya at lumapit ako sakanya at tinignan siya.
"Pero Jem, wag kang mag alala, hindi na ako magbibigay ng oreo" kasabay ng pagngiti niya "Notes nalang" natawa ako sa sinabi niyang yun
"Joke yun?" Natatawang tanong ko sa babaeng tama ang hula ko noon
"Hindi. Totoo yun, kaya sulitin mo na ang mga sandaling oras na may oreo ako" kasabay ng paglabas niya ng mga oreo niya sa maliit niyang bag.
"OREO PLEASE" matipid kong tugon na nakangiti pero nagtataka ako bakit naaapektuhan ako? "FOR THE LAST TIME"
At ayun, ibinigay niya ang kahuli-huling oreo na hawak niya na ibibigay niya sa akin.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#2
jem
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Lengkap
LA CASA DE AMOR - HECTOR
Mahal na mahal nina Hector at Gemma ang isa't isa. Iyon nga lang, hadlang ang mama ni Gemma. Ayaw nito sa kanya dahil ang gusto nito para sa dalaga ay ay isang lalaking kapantay nito ang estado ng buhay. Mayaman, sa madali't sabi. At dahil naging constant sight na sa tabi ni Gemma si Greg-ang lalaking gusto ng mama nito para dito, nagpasya siyang gawin ang karaniwang ginagawa ng mga kabataang sinisiil. Nagtanan sila. Subalit binawi din si Gemma ng mama nito. Wala siyang nagawa. Twelve years later, nagkita silang muli. At sinalubong siya ng mga mata ni Gemma na puno ng poot. Gemma Mauricio-his first and only love, his first and forever heartache... Wala na kayang second chance ang pag-ibig nila? ***** Is love really lovelier the second time around? Iyon ang gustong paniwalaan ni Gemma. Pagkatapos ng muling pagtatagpo ng landas nila ni Hector at paghupa ng galit ay natuklasan niyang mahal pa rin niya ito. Siguro ay iyon na ang pagkakataon niyang lumigaya. Pero natuklasan niyang nakatakda na palang ikasal si Hector sa iba. Masasaktan na naman kaya siyang muli? Published by Precious Pages CorporationLengkap
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMELengkap
Kuya, pa-BUG naman po, please?
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!Lengkap
Pure love
Jaime P.O. V Ang ganda niya talaga, nakayuko Lang pero madalas naka tingin ako sa kaniya doon sa likod Kung saan siya naka-upo. Pero bakit may mga ibat-ibang klasing gamot na nakalagay sa kaniyang bag. Saka bakit siya nagkaganon kahapon, hindi talaga mawala sa isip ko Yong nangyari sa kaniya kahapon halos makapatay ako dahil sa pag-aalala para sa kaniya. *ring..ring. ..ring..* the bell rang it's time for lunch "Yam! Tara?" She said "Where?" I ask, tipid ako mag-salita Pero gusting gusto ko siyamg makausap palagi. "Lunch! Ano kaba? Tara!" She said and held my hand. Kilig na Kilig ako Pero Hindi ako nagpapahalata kasi Baka magalit siya. Kaibigan Lang kasi ang tingin niya sa akin. Pagkatapos namin kumain, nagtambay kami sa library kung saan kami lagi nagkukulitan, Pero dahil kailangan tahimik Lang sa library simpre nag-susulatan nalang kami para mag usap. Kahit sa ganitong paraan tuwang-tuwa ako basta kasama ko siya. Minsan rin hanggang uwian nasa library pa kami at ang nangyayari nagcucuting klass kami. Lizah P.O.V Tatlong araw na ang lumipas matapos tumawag si papa isang araw nalang Aalis na ako. Bukas ng umaga darating ang susundo sa akin para umalis, Pero papasok muna ako sa klase ko bago umalis. *Kinabukasan sa school* "Yam?" Jaime call me, lumapit siya sakin at umupo sa tabi ko "oh, YAM? Bakit?" I ask "Lets go take lunch?" He said "Okay" I saidLengkap
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Lengkap![Timeless Souls [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/138257125-256-k304466.jpg)
Timeless Souls [COMPLETED]
[HR: #2 in Spiritual ✨] "I'm not that dumb to fall in love with someone who's already dead" He stayed silent for a few seconds before answering. "Akala ko kapag patay ka na hindi ka na makakaramdam ng sakit. Why do I still feel my heart breaking?" Sequel of Stop, Look and Listen. Short story. Unedited.Lengkap
the demon is obsessed to her (COMPLETED)
Im here in my room when someone knocked to my door Tumayo ako mula sa pag kakahiga at binuksan ang pinto.... Agad na bumungad sakin si manang tesi ang mayordoma ng mansion hikhok "Bat po nay?" Magalang at malambing kong saad hehe.. "Hayst batang to talaga pinapatawag ka ng daddy mo panigurado may ginawa ka nanaman kalokohan" sabe ni nay tesi Luh grabe sya oh kalokohan agad!? Eh wla nga akong natatandaan na ginawa kong kalokoh- HUWATT!!!?? NALAMAN NA NI DAD??? ang bilis noice WHAHAH "Opo manang susunod na po" kamot ulo kong ani ko hoyy wla akong kuto hah sarap nyong ipakain sa bird eh Nag shower muna ako bago lumabas ng kwarto Im here outside my dad's office Whoo hingang malalim kaya mo yan selp Pumasok na ko sa office ni dad ng wlang katok katok hehe sanay na naman sya saken eh Pag pasok ko ay isang makinang na bolang Cristal ang sumilaw sa maganda kong eyes jwk ulo pala ni daddy un BWHAHAHA "ehem" pekeng ubo ni dad na nasa harapan ko lang "Yes po daddy pinapatawag mo daw po ang maganda nyong anak?" Malambing na ani ko Syempre kaylangan naten manglambing para hnd tau pagalitan hikhok "ZAIREIGH JANE MONTEZ!!" sigaw ni dad awuuu buti hnd sya napapaos sa kakasigaw "Yes po dad?" With puppy eyes hehe alam kong hnd makakatangi sa magunthe kong mata Nakita ko nmn nag iwas ng mata si dad ng mata saken HULI KA BALBON!!!! "Anak bakit mo naman sinunog ung deans office?" Malumanay na tanong ni daddy tamo kanina sisigaw sigaw ngayun mahinanon hayst "Kase po ayaw maniwala nung dean na hnd nga ako ang nanguna ung panget na mukang paa na clown nga yung nauna " malungkot na ani ko hehe baka hnd nyo alam best actress ata ako "Hayst may magagawa pa ba ako? Dun kana sa HELLIAN UNIVERSITY mag aaral" malumanay na sabe ni dad "Ok po" masigla kong sagotLengkap
Lion Heart (Touch #2)
This is the story of a syndicate leader who fell in love with a hostaged Nun. "I found peace and..love in her. Mapapatawad ba ako ng Diyos niya kung aagawin ko siya sa kanya?" ---- Mayaman at nakukuha ang lahat, iyon ang nakagisnan ng isang anak sa labas na si Trojan Dreau Zobel sa Italya. Hindi lingid sa kaalaman niya kung bakit sa halip na sa Pilipinas ay sa ibang bansa siya itinira ng milyonaryo siyang ama. Hatred burned inside his head. At nang ipinasa sa kanya ang atubili niya iyong tinanggap, iyon na rin ang pagkakataon niya para makauwi sa Pilipinas. He runs a Casa. Isang Casa'ng pinamumugaran ng iba't-ibang masasamang gawain. Wala siyang pakielam kung labag man sa batas ang ginagawa. Lahat para sa kanya ay pwedeng gawing negosyo. Lalo na at siya ang nangunguna sa black market. "Kung hindi ka makakabayad, 'yang anak mo ang kukunin kong kabayaran sa inutang mo!" He didn't listen to any explanation. Ang utang ay dapat binabayaran. Kaya sapilitan niyang kinuha mula sa kumbento ang madreng anak ng negosyanteng hindi na makabayad sa kanya. Pero ang babaeng iyon..ang yumanig sa pag-iisip niya. Hindi niya nagawang ipalapa sa mga matatandang lalakeng milyonaryo ang dalaga bagkus ay mas pinili niyang makasama sa iisang silid. Noong una ay naririndi siya sa tuwing naririnig na nagdadasal ang dalaga, but he was tempted to kiss her. And he was ready to break his group just to get her back! "I will find you, Heaven Celesty Baltazar." ------- All rights reserved 2018 by Gianna Warning: Mature Content. Read at your risk.Lengkap
Unanticipated Desire
SPG R-18 one shot story Humor and Romance "I'm sorry again for interrupting you Ms beautiful, you are Ms Marcel from the Architecture class by any chance?" Shemay beautiful daw ako sabi nya? Kahit alam kong nag sasabi sya ng totoo ay kinikilig parin ako at feeling ko tuloy nag balik ako sa pagiging teenager. "Y-yes, why?" Stalker ba kita honey? Hubby? Future asawa ko? Ay shete bakit ba sobrang landi ko ngayon at sobrang kinikilig ako dito sa binatilyo na kaharap ko. "Dahil ikaw na ata ang matagal ko nang hinihintay para makasama habangbuhay" ayyyy nako bata ka hindi tayo pwede professor ako dito at bawal ang student teacher relationship sa school malalagot ako sa office at sa CHED. Ano ba namang bata ito ang lakas mag pakilig kahit 27 na ako feeling ko bumata ako ng 10 years dahil sa nakakakilig nya na pickup lines jusme. parang timang na ako dito dahil sa lapad na ng ngiti na gumuguhit sa aking labi, ito kasing si ano eh bumabanat pereng tenge. "I'm just teasing you Miss beautiful, estudyante mo kasi ako sa History of Architecture" Okay na sana dahil pinakilig nya ako eh kaso bigla nyang binawi. i hate you na Franco break na tayo! Hay nako tama na nga pag papantasya ko sa binatang ito, back to my self na ulit oras na para bumalik sa reyalidad. Nag nod nalang ako sa kanya tapos pasimple ko syang niyayakap ahihihi minsan lang mangyari ito kaya pagbigyan nyo na ang tita nyo. ---- ----Lengkap
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"
Detail lengkapPanduan Muatan