Hantise

Koştum.

Alın terimi elimle silip daha fazla koştum. Topuklu siyah botlarımın çıkardığı tok sesler bomboş sokakta dalgalanarak ses çıkarıyordu. Arkamı döndüğümde siyah silüet hala orada bana bakıyordu ve her bakışımda daha da yaklaşıyordu. Gördüğüm ilk ara sokağa adımımı attım ve çöp konteynırının yanına sığınıverdim. Ciğerlerim işlevini yitirmişti.

Allah'ım sen azat et artık beni.

Güçlü nefeslerimin karşılığında iyi bir oksijen alamıyordum. Boğazımdaki elleri ruhuma ilmek ilmek işlerken içimdeki hırıltı ateşlendi. Cesur ama duygusal yanım boşalıyordu. Dirseklerimi kasıklarına geçirdiğim gibi koştum.

Allah'ım sen azat et artık beni. Yine koşma gücü verdin Allah'ım.

Hem gülüyordum hem koşuyorum. Nefes nefese kaldığım halde aldırış etmedim. Kahkahalarıma şehrin ışıkları eşlik ederek dans ediyordu âdeta.

Durdum.

Sahi neden durdum?

Bu çift kahve gözler hayatımı da beni durdurduğu gibi durduracak mıydı?