RA| Texting

RA| Texting

  • WpView
    Reads 275
  • WpVote
    Votes 28
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Oct 3, 2018
054*: neden bu kadar üzgünsün? A: Kimsin? 054*: kim olduğumun ne önemi var? A: Elbette önemi var. Kimsin? A: Numaramı nerden buldun? 054*: üzgünsün. bu daha önemli değil mi? A: Bak üzgün olmama neden bu kadar takıldın bilmiyorum ama tanımadığım insanlarla konuşmuyorum. Sana iyi günler. 054*: sen bu kadar üzgünken iyi mi geçiyor ki günler A: Üzgün değilim ya nerden çıkardın Hızla atan kalbim ile yazışmayı tekrar okudum. Ben en son çizgi romanımı okuyup oje sürecektim. Beni duraklatan bu mesaj kime aitti ve üzgünlüğüm bu kadar belli oluyor muydu gerçekten? 054*: endişelenme 054*: üzgünlüğünü herkes fark edemez 054*: ben hariç A: Aslına bakarsan rastgele bir insana da üzgünsün dersen doğru bilmiş olursun çünkü herkes içinde bir yerlerde üzgün A: Neden sana üzgün göründüğümü soruyorum verebileceğin bir cevap yok A: O yüzden boş versene yazma daha 054*: o kadar üzgünsün ki herkesi de aynı zaman da üzgün yapabiliyorsun 054*: nasıl boş verebilirim? 054*: sana iyi gelmek istiyorum. 054*: buna izin verir misin? A: Bana kendim bile iyi gelemiyorken sen mi iyi geleceksin... boş versene 054******** numaralı kişi engellendi
All Rights Reserved
#3
depresyon
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines