The Young Pope's Diary

The Young Pope's Diary

  • WpView
    Reads 66
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing48m
WpMetadataNoticeLast published Mon, Sep 24, 2018
Pano kung naging Presidente ka na ng isang bansa na di mo namalayan? O di kaya naging leader ka ng isang napakalaking grupo at sayo na sila umaasa? Pano na lang na ikaw ay naging pinuno ng isang organisasyon? O kaya'y isang pinakamatass na leader ng isang reihiyon? Maiitatangi mo ba yun kahit na realize mo sa sarili mo na hindi tama to? Meet Bradley Santiago, a 17 year old boy that can rule the Church and change its History AKA Pope John Paul XXIII. Siya lang naman ang may kayang magsalita sa libo libong deboto, magbago at mag asikaso sa mga doktrina at isabuhay ito. He was the succesor of the first youngest Pope in the History, Pope Pius XVI. He came from the far eastern archipelago of the world, Phiippines, doon siya pinanganak, inampon at nag aral ng pilosopiya at teolohiya sa edad na 10. Naging pari sa edad na 12 at naging cardinal sa edad na 14. At naelect sa edad na 16. Dahil dito naging sikat siya at hinirang bilang "The Youngest Pope of the Universal Church". Hindi man lang niya naransan ang pagiging isang teenager since naging pari siya noon. He met Sister Maria, a nun from Spain. She was appointed as the personal secretary of the pope. And he also met Sister Patricia, Cardinal James, Cardinal Michael and the other young faithful around the world. Hindi nila kaylaman naranasan ang masayang childhood despite of high technology in their enviroment dahil na din sa modern na ang mundo and also sa pagiging leaders ng Simbahan sa murang edad. Pero they deal of how treat each others, as a normal group of teenagers that they want to feel happy. Tunghayan ang magara, karespe-respeto ngunit masaya at epic na story ni Pope JP Jr and his gang! Of how they deal others at magiging forever ang friendship habang sia ay namumuno sa Simbahan at sa buong mundo!
All Rights Reserved
#527
catholic
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • The Love We Can't Have
  • Date to Marry (Connection Of Hearts Series #2)
  • KAILANGAN (DESTINY SERIES #6)
  • Lover's of the Rain (BxB COMPLETE Series )
  • The Echoes of Regrets (When We Were Juniors Series #1)
  • The Secret Island
  • Enemy To Love (Short Story) Love In Paradise
  • MY ONLY CHOICE IS TO LOVE YOU! (completed)
  • BOOK 1: AUREN VALTAROS
  • Love At First Crush

"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.

More details
WpActionLinkContent Guidelines