NEFES (Ara Verildi Devam Edilecek)

NEFES (Ara Verildi Devam Edilecek)

Reads 140
Votes 61
Parts 3

MatureOngoing

Last published Wed, Dec 12, 2018

acı azrail aşk gecmis genç

İçerisinde bir çok cesedi sakladığı yuvanın üzerinden kaldırdı göz kapaklarını. Onun bu cesetlerden haberi bile yok. Petrol mavisi gözlerinin dibi gene mor ve o moru çok seviyor... ... Yorgun ruhu güçlü bedeninin altına saklanıyordu her zaman. Heybetli bedeni bazı şeyleri saklamakda çok iyiydi. Mesela o sırtında 6 yaşında bir oğlan çocuğu taşıyordu. Kirpikleri hala ıslak, ağlamakdan sesi soluğu kalmamış... ... Bedenin benden uzaklaştığını fark ettiğimde yerimde huzursuzca kıpırdandım ama ne gözümü açabildim nede çığlık atabildim. Yabancı beden odamı terk ederken ilk kez konuştu -iyi uykular inci... Duyduğum sesle kaşlarımı olabildiğince çattım ama olmadı. İçimi kaplayan ürperti o kadar barizdi ki ... -iyi olan son uykuların... ... karanlığa ait iki insan... tek farkları biri beyaz diğeri ise simsiyah... Beyaz bir kadın karanlıkta ne kadar saklanabilir? Yada simsiyah olan bir adam nasıl beceremez karanlıkta saklanmayı? hayatları 18 sene önce kader tarafından birleştirilmiş iki çocuk biri daha 6 yaşında intikam ateşiyle büyümeye hazır bir diğeri ise yeni doğmuş ve katiline aşık. peki ya sonra... mutlu son diye bir şey yoktur olamazda her kitapta olduğu gibi bunda da mutlu bir son arıyorsanız uzak durun çünkü burası gerçek dünya. Burada sonlar mutlu değil mutlu bir son olamaz çünkü biten hiç bir şey mutluluk getirmez. Ne mi getirir; hüzün, özlem, acı, nefret... Sonlar acı kokuyor burada saf nefretle harmanlanıp kanla yıkanmış enfes bir acı...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines