SAKLI GÜZELLİK

"Çakıl... Beni tanımaya çalışma. Kimseye söyleyemediğim sırlarım var... Şu an gördüğün kişi değilim."

Çakıl karşımda diz çökmüş ellerimi tutuyordu. Sadece birkaç dakikadır oturduğum sandalye rahatsız etmeye başlamıştı bile. Kalın gözlüklerimin ardından o masum yüzüne bakıyordum.

"Sen tıpkı küçük bir çocuk gibi birine güvenmeyi bekliyorsun. Sırların olabilir... Herkesin sırrı vardır. Ben içinde sakladığın o sırrı bir gün öğreneceğim. Ama benim öğrenmeme gerek kalmayacak sen bana söyleyeceksin sırrını."

Kahvenin her rengini barındıran gözlerinde ki ışıltı hiç sönmeyecekmiş gibi parlıyordu.

Sonsuz ateşin, bir kıvılcımı yerleşmişti gözlerine...

Kafamı salladım sadece. Ona söyleyecek cesaretim yoktu. Bunca zaman beni başka biri olarak tanımıştı. Şimdi gerçeği öğrenmesi onu sarsabilirdi... Ya da aramızda ki adını koyamadığım bağı.