Ölebek
  • WpView
    Reads 17
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureComplete Sun, Oct 7, 2018
Bir kelebek türü, bütün insanlığı yok ediyordu. İşte olmuştu büyük felaket kapıdaydı. Ailem, arkadaşlarım, sevdiğim insanlar öldü. Kimsem kalmadı. tam bende, ölmek isterken birden çıktı o karşıma beni yeniden ayaklarımın üstünde sıkıca tuttu onun sayesinde yaşamaya başlamıştım ama ölümün kol gezdiği teker teker bizi aldığı bu devir dünyasında aşkla yaşam aynı anda nasıl sürebilirdi...? Bu ucundaki ölüme direnip aşkı yaşayan insanların hikayesi. Bu defalarca hata yapıp kaybetmenin hikayesi. Bu aşkın, hüznün, acının hikayesi Bu, ölümün hikayesi...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MAHİ (Mahalle Hikâyesi)
  • EX'İM Mİ? / Text
  • Halısaha |texting
  • AZE
  • KONUK SEVMEZ DENİZ
  • FIRTINAYA MAHKUM İRİS | +18
  • Capo'nun Gelini (+18)
  • Abisinin Gülü | Texting
  • İPEKSİ BELA | Yarı Texting
  • Cömert Abi / Texting

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

More details
WpActionLinkContent Guidelines