MÜBREM
  • WpView
    LECTURAS 265
  • WpVote
    Votos 46
  • WpPart
    Partes 2
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación dom, ene 15, 2023
WpInfo
Ficción
Romance
Yangınımdaki Deniz hikayesinin 2. Serisidir. Ama bu hikaye hayran kurgu olmayacaktır. Her sevdanın acısı, geçmişin izlerine takılı kaldı... Annesiz bir kız ismi gibi karanlık Gece'nin kalbine dokunan adını gözlerinde taşıyan Toprak Soydere... Kozcuoğlu'nun tek veliahtı Emre Kozcuoğlu! Babası gibi sert ve ulaşılmaz bir adamın kalbine geçmişten gelen bir kız dokunabilir miydi? Peki ya geçmişten gelen bir kız tüm dengeleri değiştirirse... Tüm yaşadıkları bir yalan üzerine mi kuruluydu? Hepsi acaba mı diyecekti? Kalplerine dokunan sevgi acıya dönüşürse? Geçmişin tozlu yolları geleceğe bulaşırsa ne olacaktı? Bir aşk... Geçmişte yaşanan acılar... Acılara her şey göz yumabilir miydi? Aşkın en saf hali... Acı hali.. Kalbinin düş yarası... Geçmişin kapısı aralandı ve acı aşk kalplerine işledi... Aşk yandığın kadar mıydı? Aşk sandığın kadar değil, yandığın kadardır...
Todos los derechos reservados
#56
evlat
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido