Discovering Us - TheGirlYouLeftBehind - Wattpad

Story cover for Discovering Us by TheGirlYouLeftBehind

Discovering Us

TheGirlYouLeftBehind

LECTURES 2
Votes 0
Chapitres 1

LECTURES 2
Votes 0
Chapitres 1

TheGirlYouLeftBehind

happiness life love romance shortstory

Dear V,

Maaga akong nagising kaninang umaga, excited, eh. Isinuot ko 'yong kulay purple ko na dress, 'yong may ribbon. Brinaid din ni Mama 'yong buhok ko. Ang ganda nga, eh.

Dumating sila Misha at Cleng. Pati ang mga pinsan at Tito, Tita ko. Pati sila Jay at ang barkada. Masaya, maraming handa. Nagkakatuwaan akming lahat.

Kaso lang...bakit hindi ka dumating?

Hinintay kita, alam mo ba?

Natunaw na ang kandila sa cake ko hindi ka pa rin dumarating. Nag promise ka diba?

Pero bakit...ako na lang ang umaasa sa pangako na 'yon?

Three years na...wala ka pa?

P.S. Mahal kita, kailan ka ba darating?

Love LilacTous Droits Réservés

happiness life love romance shortstory

Table des matières

You
mer., oct. 3, 2018

1 chapitre

You
mer., oct. 3, 2018

Inscrivez-vous pour ajouter Discovering Us à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour

ou

Directives de Contenu

Vous aimerez aussi

I left my heart in CAVITE, écrit par ChanZee218

Maingay ang paligid lahat nagmamadaling nagbalot ng mga damit para tumakas paparating na kasi ang mga Hapones ayon sa mga naririnig naming Balita dito sa Leyte malulupit daw ang mga bagong mananakop. "Bilisan mo Erlinda kung ayaw mong maabutan tayo dito ng mga Hapon!" talak ng Lola Rosing ko. "Opo!" sagot ko habang nanginginig na nilalagay sa loob ng malaking bayong ang mga damit ko. "Tayo na Erlinda!" muling sigaw ni Lola sa pagkakataong ito ay nasa labas na ito ng Kubo namin kaya nagmamadali akong tumakbo palabas. Nagkakagulo ng ang mga tao dinig na namin ang mga putukan. "TAKBO ERLINDA!" sigaw ni Lola, duguan ito tinamaan ng ligaw na bala na mula sa mga mananakop. "Lola!" iyak ko, nilapitan ko ito saka ako lumuhod para alalayan itong tumayo. "Apo--- tumakbo ka na pagod na si Lola----." ipinikit nito ang mga mata kasabay ng paghinto ng paghinga nito. Hindi ko magawang sumigaw tanging impit na iyak at mahigpit na yakap lamang ang kaya kong gawin. "M-mahal ko po kayo." hinagkan ko ito sa noo saka ako tumayo at tumakbo habang sige ang lingon ko sa walang Buhay na Katawan ng Lola ko. ------------------ Pasensya na po sa mabagal na update ng mga story ko pero sige po ang Post ko. Isa-isa ko pong tatapusin lahat. Salamat po sa pagbasa. Readers are the success of every Writers. Without Readers there's no us 😁 Ang pagkakapareha ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong likha😁

ANG WALANG HANGGANG PAALAM, écrit par KapitanSulat18

"O pagibig na makapangyarihan... pag ikaw ay nasok sa puso ninuman hahamakin ang lahat masunod ka lamang..."Katagang madalas nating maririnig sa matatanda tuwing tayo’y lumulundag sa usapang pag-ibig. Bakit nga ba nasabing makapangyarihan ang pag-ibig? Siguro gaya ngayon, hindi ko alam kung anong pumasok sa kukote ko’t naisipan ko itong isulat. Ang totoo eh, ngayon lang ako magsusulat tungkol sa pag-ibig. Marahil sa kaduwagan na rin na masabihan akong baduy at malambot bilang isang lalake. Alam naman nating lahat na ang mga lalake ay hindi dapat kailanman madidikit sa mga bagay at usapin na nagpapakita ng kahinaan. Mga bagay na gaya ng bulaklak, hugis puso, kulay na pink, shitzu, at mga stuffed toys lalo na ang Hello Kitty. Allergic kami dun noh! Kung sa bagay may mga kilala din akong mga astig pero nanonood ng mga koreanovela at umiyak nung mamatay si Bruce Willis sa pelikulang Armageddon. Pero meron nga kayang taong walang emosyon? Yung tipong hindi marunong magmahal at hindi rin marunong magalit? Kung papansinin ang katotohanan marami naman talagang tumatandang dalaga’tbinata. Pero hindi rin naman siguro sa kadahilanang hindi sila marunong magmahal.

Sana Ako Na Lang , écrit par Angels_Knight_15

Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)

My Possessive Adoptive-BIGBrother, écrit par LucettaGreen

"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito. "I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas. Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata. Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na. Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama. "Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata. "Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly. What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama. No! -Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed? -ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.

Promises Made, Hearts Betrayed, écrit par TiffanyBelleBatinga6

" nag promise ka na hindi mo ako iiwan, nag promise ka na hindi mo ako sasaktan, at nag promise ka na tayo parin sa huli pero bakit ganon.. " " it's still hurting me inside ... " " I'm sorry, sorry sa lahat ng ginawa ko, sorry kung Hindi ko tinupad lahat ng mga pangako ko sayo, I'm sorry kung iniwan kita agad and I'm sorry if I'm the one to give up on our relationship.. " " You promise... " Paano nalang kung isang iglap ay nasira lahat, nasira lahat yun tiwala, pagmamahal, at yun pangako na iniwan nya sayo na hanggang ngayon ay ginugulo parin ng isipan mo? " Is a promises really meant to be broken? " This is the true based story of my whole love tragic story to someone who gives me a many promises but ended up giving up in our relationship.. Someone who gives me a fully trust but ended up leaving me with a heavy heart and mind.. Someone who I trust my whole life giving everything that I have even my heart and my soul but.. ended up leaving me with someone else.. Find out in my next story, So stay tuned for next chapter... P.S: Additional nalang po na I will be replaced their original name for their privacy and saakin rin po, so please be mindful and enjoy the story 😊

Hundred Tears, écrit par kimera27

"I love you Dylan ko!" mga salitang mabilis makapagpainit ng ulo ni Dylan. Mga salitang wala na yatang sawang sasabihin sa kanya ng babaeng kinaiinisan niya mula pagkabata, si Alexa. "I love you...I love you..." napapikit siya ng sumigid na naman sa utak niya ang boses ni Alexa. Ayaw na ayaw niya talaga na maririnig ni boses ni Alexa. Kahit ang makita ito ay ayaw niya. Pero nagbago ang lahat ng umalis ito at iwan siya sa babaeng akala niya ay tunay niyang mahal. Iniwan siya ni Alexa at pumunta sa isang lugar nang walang kahit sinong nakakaalam. Doon niya naramdaman ang matinding kawalan at kalungkutan. Gusto na niya itong makita at makausap. Nagbago ang lahat. Hinanap niya ito at natagpuan. Pero hindi niya inaasahan ang matutuklasan. Ang isang katotohanan na mas masakit sa pag iwan sa kanya. Huli na nga ba ang lahat? Basahin ang kwento ni Dylan at Alexa.

Our Hearts And Destiny [Completed], écrit par vvvviiiii_94

Love. Lahat kaya mong gawin dahil sa pagmamahal. Mahal mo siya. Ang tanong, mahal ka rin ba niya? Paano kung sumali pa si destiny at hindi nakikiayon sayo? Anong gagawin mo? Her life is perfect except one thing. She doesn't have a perfect lovelife. Oh scratch that, she doesn't have a lovelife. She's loveless, thats what she thinks. But all things changed when she left and went to Spain. Will she be able to handle it? Will she be able to accept it? "I won't let you leave me now that your here with me. I love you and I will do everything just to be with you." "Destiny has its own way and you can't control it. But when two persons are destined to be with each other, their heart will bring them together. That's what happened to us. And now that I've found you again, I promised that I will stay by your side until our iternal life." ~vvvviiiii_94~ (Completed) © 2019 All Rights Reserved

When I Fell In Love With My BestFriend (Moment of Truth), écrit par Ibrielle

Mahigit isang taon ang mabilis na lumipas. Naroon uli si Cherra sa lugar na iyon, kung saan sya unang lumuha at nasaktan. Naroon sya sa eksaktong lugar kung saan una nyang nakitang hinalikan ni Rod si Mendy. Kahit hanggang ngayon ay parang ganoon pa rin ang nararamdaman nyang kirot nang maalala ang tagpong iyon. Kasalukuyan syang nakatayo malapit sa baybayin ng resort na iyon habang nakatanaw sa dagat, hinahayaang malayang liparin nang hangin ang kanyang hanggang beywang na buhok. Malungkot na binabaliktanaw ang nakaraan. “Cherra..” mahinang pagtawag ng boses na iyon ng pangalan nya. Ang boses na iyon, na kay tagal nyang inasam na marinig. Na lagi ay dinadalangin nyang dumating ang araw na muli itong mapapakinggan, at makita ang nagmamay-ari nitong kay tagal na niyang inaasam na masilayan. Animo isa itong musika sa kanyang pandinig na tumunaw ng kanyang nararadamang kalungkutan, at bagkus ay pinuno nito ang kanyang puso ng kaligayahan. “Rod..” mahinang usal nya sa pangalan nito, nang dahan-dahan nyang lingunin ito. Nakita nyang nakangiti ito at nakatitig habang unti-unti itong lumalapit sa kanya. Tila nananaginip sya ng mga sandaling iyon. Panaginip na dinadalangin nyang huwag sanang mawala, sa oras na magising sya. Panaginip na lagi nyang dinarasal na sana ay pagbigyan ng Maykapal ng katuparan. Ito na ba katuparan na iyon? Ngayon na ba ang panahon kung saan pwede na nilang bigyan daan ang kanilang mga nararamdaman? Pero paano ang kasintahan nitong si Mendy? At paano ang nobyo nyang si Gustav? Papaano nila haharapin ang mga ito? (UNEDITED)

When Midnight Feels Like Daylight (Love Boundaries Series #5), écrit par barbiedaaal

Warning: This story contains mature scenes, lines and disturbing content. Reading comprehension is a must. Ylena's dream is not a poetic dream. Simple lang ang gusto niya sa buhay. In time, she became a successful attorney like she wanted. But she knew, it was not enough. Paano ba naman kasi, ang lalaking pinangarap niyang ihaharap sa altar ay iniwan siya. She was devastated. She hopes that someday, babalik sa kanya ang pag-ibig na nang-iwan sa kanya but... it was too late. Nasaktan. Nabuntis. Nagpakasal. She decided to lived her life because it is a routine. She has a good husband and a son. Naging mabuting asawa naman siya pero sino nga ba ang niloloko niya? Alam niya namang hindi siya masaya. Something is missing. And then, she met Jovito. Unusual for a stranger, they even talked about life... and realized that with him, her midnight feels like daylight.

Diary ng Tamad, écrit par ilovebagnet

"Dear Diary, ayoko talagang bumabangon. Actually, ayoko na nga rin minsang gumigising, eh. Nakakatamad kasi. Sana buong linggo na lang akong makatulog." Hay. Monday na naman kasi. Nakakatamad na namang bumangon. Monday talaga ang pinakaayaw kong araw. Feeling ko, Monday ang sisira ng buhay ko. Kung pwede ko lang patanggalin ang Monday sa kalendaryo, ginawa ko na. Sana Monday na lang ang ipinagra-rally ng mga tao sa Mendiola, 'di ba? Sa totoo lang, lagi na lang ako naha-heartbroken tuwing Monday. Siguro 'yong first two letters ng pangalan ni Moira galing sa Monday kaya laging pang-heartbreak ang kanta niya. -Some chunks from the story. Hope you like it guys! :)

Vous aimerez aussi

Slide 1 of 10

I left my heart in CAVITE cover

ANG WALANG HANGGANG PAALAM cover

Sana Ako Na Lang cover

My Possessive Adoptive-BIGBrother cover

Promises Made, Hearts Betrayed cover

Hundred Tears cover

Our Hearts And Destiny [Completed] cover

When I Fell In Love With My BestFriend (Moment of Truth) cover

When Midnight Feels Like Daylight (Love Boundaries Series #5) cover

Diary ng Tamad cover

I left my heart in CAVITE

Maingay ang paligid lahat nagmamadaling nagbalot ng mga damit para tumakas paparating na kasi ang mga Hapones ayon sa mga naririnig naming Balita dito sa Leyte malulupit daw ang mga bagong mananakop. "Bilisan mo Erlinda kung ayaw mong maabutan tayo dito ng mga Hapon!" talak ng Lola Rosing ko. "Opo!" sagot ko habang nanginginig na nilalagay sa loob ng malaking bayong ang mga damit ko. "Tayo na Erlinda!" muling sigaw ni Lola sa pagkakataong ito ay nasa labas na ito ng Kubo namin kaya nagmamadali akong tumakbo palabas. Nagkakagulo ng ang mga tao dinig na namin ang mga putukan. "TAKBO ERLINDA!" sigaw ni Lola, duguan ito tinamaan ng ligaw na bala na mula sa mga mananakop. "Lola!" iyak ko, nilapitan ko ito saka ako lumuhod para alalayan itong tumayo. "Apo--- tumakbo ka na pagod na si Lola----." ipinikit nito ang mga mata kasabay ng paghinto ng paghinga nito. Hindi ko magawang sumigaw tanging impit na iyak at mahigpit na yakap lamang ang kaya kong gawin. "M-mahal ko po kayo." hinagkan ko ito sa noo saka ako tumayo at tumakbo habang sige ang lingon ko sa walang Buhay na Katawan ng Lola ko. ------------------ Pasensya na po sa mabagal na update ng mga story ko pero sige po ang Post ko. Isa-isa ko pong tatapusin lahat. Salamat po sa pagbasa. Readers are the success of every Writers. Without Readers there's no us 😁 Ang pagkakapareha ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong likha😁