"Lei?" Oh, si Joe.
"Yeah?" Nakita kong pumasok ito ng kwarto habang nag lalagay ako ng mascara.
"I heard you were going out..." Napatigil ako sa pag-aayos. Uhm... seryoso ba toh? Or nang titrip lang toh? At para bang narinig ako nito, "Hey, I'm not joking. I want to come with you... wherever you'll be going." He smiled.
He smiled. As in smile! Hindi smirk or grin, smile. As in smile talaga. Oh gosh shit. I got it bad.
"Oh okay, sure. But it will be a whole day thing so... I'm warning you, kasama ko si Anna. It's a crazy business," Nag lagay na ako ng pabango. "I'm giving you an exit habang maaga pa..." Tinignan ko reaction nya sa three-way mirror ko, bakit di sya umaalis? Seryosong gusto nya talaga sumama?
"No, no..." Lumapit ito sa akin at hinug ako sa waist. "I really want to go out with you... well you know, " Ihinarap ako nito sa kanya. Thump thump. Thump thump. "Well, I've been neglecting you. You are my wife and I haven't been a good husband to you... so you know, maybe ito na yung chance ko na to make you happy. Make you feel like we are good together... kahit na," Binaba nito ang tingin nya sa sahig. Ano kaya problema nito?
"Kahit na?"
"Kahit na di mo talaga ako gusto, kahit na alam kong divorce din ang ending natin sooner or later... Gusto kong maramdaman mo na naging masaya din tayo at some point in our relationship..."
Uhm woah, anong iniisip nito? Bat bigla kaya sya nagkaganyan...
"Anong nakain mo, Joe? Ah... hehe, okay ka lang ba?" Bumitiw ito bigla at kinuha ang bag ko sa table.
"Nah, I'm alright babe. Lika na? Antayin na lang natin sa baba si Anna, okay?" Parang lumungkot boses nito?
"Hey! You're the lady this morning, right?" Tanong nito sabay tingin sa aming dalawa ni Ice. Ngumiti lang ang dalaga as if saying "Yes, I am that witch this morning!"
"Kailan ka pa umalis Aaron? Hindi ka man lang nagsabi." Aniya at umupo sa tabi ni Aaron.
"Sorry, hindi rin ako nasabihan agad eh." Ani Aaron na mukhang hindi man lang sumama ang loob sa pagpapaalis na ginawa dito.
"I apologized. Hindi ko rin alam na inilipat ako ng mama ko dito. Kanina ko lang din nalaman. Pasensya ka na." Hinging paumanhin ng dalaga. Hinawakan pa nito ang kamay ni Aaron at biglang nagliwanag ang mukha nang kupal. Ipinatong pa nito yung kamay niya sa dalaga na tila ba ina-assure na 'ok lang ako'.
"Ah, wala yun. You don't have to apologize. Dadalaw na lang ako sa iyo, I mean dito." Anito na tuwang-tuwa sa pagkakahawak sa kamay ng dalaga na lalong ikinainit ng ulo ko. Para silang mga lovers na naglalandian sa parke at nakakairita silang pagmasdan.
"Dude, bitiwan mo ang kamay niya at baka kulamin ka na lang niya bigla. Mukhang may kakaibang powers pa naman yang witch na yan." I said looking seriously at their direction. "Or don't tell me, you already gave him a potion or you hypnotized him right after you met him awhile ago? What tricks did you do to my friend?"
"Masyado ka namang seloso. Huwag kang mag-alala Yuanito dahil tanging ikaw lang ang kukulamin ko. I can't wait to cast my spell on you." She said smirking, enunciating my name distinctively.
"Call me that again and I will rupture your neck!" Gigil na angil ko dito. Naiinis na talaga ako. Malapit na ako sa aking breaking point. Konti na lang. Konting-konti na lang at papatulan ko na tong mangkukulam na ito.
"Really Yuanito? You'll do that? Oh my, should I be scared? Do I have to ride on my broomstick and fly away from you? Hahahaha!" Tila walang takot na tugon nito na lalong nakapagpainit ng dugo ko. This witch has the nerve! Tignan lang natin.