Sweet child of Mine.

Kapag binabalikan ang nakaraan, tayo ay nasasaktan. Kapag iniisip na agad ang kinabukasan, tayo ay mabibigo. Ito ang paniniwala ko sa buhay na ito.

Lahat nagbabago. May nawawala. May umaalis. May bumabalik meron ding hindi.

May mga sekretong nabubunyag. May mga krimen na pinagbabayaran.

Ganyan ang buhay ng mga tao ngayon sa kasalukuyan. Palagi nalamang nagsisimula ang lahat sa isang magulo at mapanganib na daan.

Sa murang edad, naranasan ko na ang mahulog. Naranasan ko na ang masaktan. Naranasan ko na ang iwanan at mangiwan. Sa panahon ngayon, sino panga ba ang hindi?

Elementary palang may ligawan portion na. More like- my boyfriend-girlfriend thing na. Pagtungtong ng highschool may pa hubby at wifey na. Kaya naman pagsenior na okaya college, may pamilya na.

Hindi kasalanan ang magkaroon ng pamilya pero kailangang ilugar.

Ang mga kabataan ngayon, mapupusok.

Madaling mahulog. Madaling mahumaling. Madaling magbitiw ng salita.

Madali nalang ang magsabi ng i love you ngayon tapos iiwanan kinabukasan.

Madali nalang ang magsabi ng sorry ngayon, kinabukasan uulitin din yung kasalanan.

Madali nalang manligaw. May cellphone naman. May messenger naman.

Madaling nalang ang sumagot sa manliligaw, iiwan din naman.

Matamis pa nga ba ang 'oo' ng mga kababaihan ngayon? Mahal ang asukal pero bakit nagiging mura ang 'matamis na oo'?

Nakakakilig parin ba ang 'i love you' ngayon kahit wala na nino man ang may alam kung totoo ba ito o hindi?

Don't be too sweet, child. Don't be too in lust. Don't live in fantasy. Don't be like me. Be realistic. Be like her.