AZMAN

AZMAN

Reads 120,626
Votes 15,620
Parts 23

Ongoing

Last published Sat, Feb 13, 2016

Bir hayatın içine edilmişken, daha da içine edilmesi ne demek bilir misiniz? İşte bu hikayede, umutsuzlukların üst üste geldiği bir anda, sınıf değiştirme cezasıyla başlayan, Azra'nın yeni hayatını okuyacaksınız. Azra'nın yeni sınıfına gitmesiyle, hayatına renk mi gelecek? Ya da eski hayatından daha beter bir hal mi alacak, belirsiz bir şey ama taş kafalıya ya sırılsıklam aşık olacak yada ona olan nefretinden dolayı eski yaşadıkları anıları gözü önüne gelerek, ona aşık olsa bile sadece uzaktan bakmayla yetinecek. Taş kafalıyla birbirlerine sinirlenmeleriyle, yakınlaşmış oldukları bir fotoğraf, okuldakiler tarafından yanlış anlaşılmasıyla, Azra'nın Azra olan adını AZMAN' a çıkaracak. O fotoğraf olayından sonra herkes Azra'ya AZMAN diye seslenecek ve aşağılayacaktır. Kapak tasarimi kbra99 a aittir ...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines