Love you Lydia

Love you Lydia

  • WpView
    LECTURAS 323,260
  • WpVote
    Votos 16,853
  • WpPart
    Partes 97
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, nov 30, 2019
Nieznany: Czy twój dzień był tak samo okropny jak mój? Ja: Zależy co się kryje pod twoją okropnością Nieznany: Dostałem jedynkę z angielskiego, obiad był dziś okropny, mój kot zwymiotował mi na łóżko a do tego jakaś dziewczyna uważa mnie za zakapturzonego typka-psychola Ja: To rzeczywiście same okropności Nieznany: Okropności nad okropnościami Nieznany: No więc, ponawiam moje pytanie, czy twój dzień był tak samo okropny jak mój? Teraz stał się mniej okropny. Upuściłam na chwilę telefon, kiedy to do mnie dotarło. Od dłuższego czasu jestem dosyć samotna i w końcu mam możliwość rozmowy z kimś spoza rodziny. Ja: Mam uczulenie na koty Odpisałam szybko zmieniając temat. Nieznany: Będziemy musieli spotykać się w takim razie u ciebie, moje łóżko jest całe w sierści Nieznany: Nawet nie myśl sobie, że ze względu na ciebie pozbędę się Porshe Ja: Na prawdę nazwałeś swojego kota Porshe? Nieznany: Takie tam niespełnione marzenia, nie chce o tym rozmawiać Nieznany: Na prawdę zszokowało cię bardziej imię mojego kota niż wzmianka o mnie, twoim pokoju i łóżku w jednym zdaniu? Nieznany: Zbrzeźnica, podoba mi się to Druga cz. Lov you Ros, nie trzeba czytać pierwszej :)
Todos los derechos reservados
#119
barbarapalvin
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • CEO
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • JEDEN WERS || OKI
  • [T] Carpathian | Dramione
  • teacher's pet | yoonmin
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido