İLTİCA

Boğuluyordum.

Karanlık bir denizin en çıkmaz sularında.

Hayatın sırtıma yükledikleri acılar bir ok gibi saplıydı bütün tenime, ruhuma. Hiç dinmeyen yağmurlara, fırtınalara sahiptim.

Doluya yakalanmamıştım .

Mahkum bırakılmıştım.

Üzerime acımasızca düşen, saklanacak yer bile vermeyen kaderim şimdi bütün oyunlarının kurbanı olacaktı. Çünkü herşey bitecekti aynı zamanda yeniden başlayacaktı.

Bir tırtılın kelebeğe dönüşmesi gibi değil, bir dünyanın daha yok olması gibi...

Ekim/ 16.10.2019

Her son bir başlangıçtır. Her başlangıç ise acı bir sonun ilk hazırlığıdır.

Belki de bizim hikayemizin özeti bu sözlerdi...