Ruhsuz Kabus

Genç kız geçmişteki düşmanına şimdiki dostuna baktı yıkılmıştı soğuk zemine çökmüş bir bacağını büküp kendine çekmiş bir elinde sigara düşünceli olduğu gözlerinden belli kardeşim dediği kıza baktı yanındaki şişelerden birini verdi bir tepki bekliyordu ve beklediği tepki geldi kız bir anda eline aldığı şişeyi önündeki duvara fırlatıp çığlık attı hızla ayağa kalkıp bağırdı
"Benim abim yok hiç olmadı olmayacak öldü o öldü" dizlerinin üstüne çöken kardeşinin gözünden bir damla gözyaşı düştü gerisi yoktu bir damla ayağa kalktı gelecek darbeyi bekledi tanıyordu arkadaşını sırtında ki acı ile işledi bedenine betonun soğukluğu sonra ise arkadaşının buz gibi ama acı dolu olan sesi ve boğazındaki elin baskısı "kimse" diye bağırdı " kimse bilmeyecek benim abim öldü anladın mı öldü" kapadığı gözlerini açtı Selen'in gözlerine baktı dudaklarını araladı fısıltı gibi çıkan sesiyle söz verdi arkadaşına "yemin olsun sana ben kabus sen ruhsuz onay vermedikçe aramızda kalacak senin kalbinde ölüm acısını yaşadığın abinin canlı oluşu" sözlerinin bitmesiyle boğazındaki baskı omuzlarına düşmüştü oda sarıldı arkadaşına onlar birbirlerinin yaralarını saracaklarına söz vermişlerdi sözünden dönen ihanet eden kabullenmişti arkadaşına canını vermeyi diğeri ise kalbi acısada ruhu kanasada alacaktı canını dostunun gözlerine bakarak gözlerindeki saf acı ve kırgınlığa rağmen