Kömür karası

Bugün uyandım ve saat tam 4'tü üstümü başımı giyindim eşim masum gözlerle bana bakıyor ve gitme der gibi tebessüm ediyordu...kızımın yanına gittim uykulu gözlerine iki büyük ve gerigelmemeli öpücük kondurdum kapandı hayal gözleri, Ne hayallerimiz vardı kömür parası, ne duygularımız vardı ömür boyulu, Çıktım evden bir elimde çizme torbası, bir elimde azık torbası, ne bilirdim ben ömrümün kömür kara borsalı bitceğini koştum bindim otobüse sürdü şoför, ben ve 300 kömür kara talihli arkadaşım, girdik ocaklarımızı yıkan ocağa, tutunarak ocak direklerine yorgun, uykusuz, kalkmıyordu başlarımız, hayattan dem, hayalden kem vuruyordum, elerim evlerin direklerini yıkan ocaklarına ateş düşüren kömür karası ocak direklerine tutunurken, 300 arkadaşım ile koyuldum işe, başladık kazma kürek çalışmaya,kararmaya, baretlerimizin önümüzü hayallerimizin de yüreğimizi aydınlattığı dar dehlizlerde ölümün geleceğini bilmeyerek ne bilirdik talihimizin de kömür karası çalacağını ah kızım ah karıcım ne bilirdim bu dumanın beni...