Bazen öyle acır ki kalbimiz, kimse görmez gözümüzden akan hayalet yaşları, dil anlatamaz içimizdekileri...
İşte o an, şiir devreye girer. Her kelime bir acı, isyan, gözyaşı, özlem, pişmanlıktır. Ben çok üzüldüm, çok ağladım ama kimselere anlatamadım. Şimdi yüreğimden kopan her sırrım, acım bir kelime oldu şiirlerimde can buldu. Benimle acılarıma, hüzünlerime ve belkide sevinçlerime ortak olmaya var mısınız?
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.