"Terrence Please... Let me go." mahinang usal ko kay Terrence. gusto ko na syang talikuran para hindi ko na Makita pa ang luhang nag uunahan sa pagpatak sa kanyang pisngi.
"why we have to do this? sam? why?.." nag umpisa ng mangatog ang binti ko dahil ayokong marinig nya na umiiyak din ako.. dahil alam ko din na isang salita ko lang ay malalaman nya na umiiyak ako.. "why.. why are you holding.. back your tears? baby?" sa litanyang iyan ako bumigay at napaluhod nalamang.. hindi ko kaya, Terrence.. why are you like this?
lalapit sana sya sakin ngunit agad kong itinaas ang kamay ko para pahintuin sya. "stop. Please Terrence... Just go." mahinang sabi ko habang pinipigilan ang pag hikbi ko. " Why are you pushing me away? huh? Why did you suddenly change? sam?! Why are you doing all this sh*t? Please tell me that it's a prank. Cause I don't believe you.. Please baby.. Why? why are you hurting my h-heart?" napako ang paningin ko sa kanya bawat litanya nya ay may galit may inis at may sakit. kitang kita ko iyon sa dalawa nyang mga mata. Im sorry baby.. im sorry...
"C-Can you please stop Terrence? You have nothing to do with it! it's my choice.! now sorry kung nasasaktan kita.. pero ito yung gusto ko so please let me go!." Binigay ko ang natitira kong lakas para masabi iyon lahat sa kanya.. na sana binawi ko nalang dahil hindi ko na kayang tignan ang inosente nyang mukha..
"uhuh..." napabuga sya ng malalim. saka tumingin ng deretso sa mga mata ko. "You Captured my heart.But in the end you will only break it. haha. what a love story." wika nya habang nakatingin sa aking mga mata.. unti unti akong nanghina im sorry.. "You want me to l-let you go?.. sure thing." sabi nya pa saka sya tumalikod at umalis na parang walang nangyari.. doon na ako tuluyang bumigay. "I-im s-sorry.. I-im s-sorry"..
Dahil sa isang bakasyunang mansion na iyong pansamantalang tutuluyan ay may iba ka papalang kasama..isang multo na hindi kilala kung sino at ano siya..dahil ikaw lang ang nakakita syempre natakot ka...dahil narin sa pangungulit nito na tulungan mo siya ay nag pakalayo layo ka. But the shocking part is sinundan ka! Bakit ka lumayo? Kasi nga multo ..nag mumukhang baliw ka na pag kausap siya.. But you feel in love with a ghost. How could that happen? Is it really happen? But one day you realize the situation between you and the ghost...pag nahanap na niya kung sino siya at makabalik na ay makakalimutan ka nya..sad right? Kakayanin mo bang takasan ang nararamdaman dahil may nakalaan na sa kanya? O sasabihin na mahal mo siya? Her say: mahal kita..but I have to let go of you just to keep you safe than to keep you mine..makakalimutan mo rin naman ako.. His say:kahit na ikaw pa ang dahilan ng lahat..makalimot man akot kamuhian ka...hindi mag babago na ikaw ang tinitibok ng puso ko.