¡No Soy Una Mercancía! [Pausada]

¡No Soy Una Mercancía! [Pausada]

  • WpView
    Bacaan 64
  • WpVote
    Undian 11
  • WpPart
    Bahagian 2
WpMetadataReadSedang Ditulis
WpMetadataNoticeTerakhir diterbitkan Sel, Mac 19, 2019
WpInfo
Bukan fiksyen
[Pausada] Jamas creí pasar por todo lo que narraban las noticias, recuerdo mi rutina y mi vida, me duele, nunca mas podre volver a realizar la, desde ahora solo me tratan como un objeto, ¿cuando entenderán? ¡¡NO SOY UNA MERCANCÍA!! ~Advertencias y aclaraciones~ *Capítulos cortos. *Actualizaciones lentas. *Contenido para mayores de 12 años. *Capítulos narrados por la perspectiva de la protagonista. *Editada *Narración cambiada *portada hecha por mí. Estas advertido.
Hak Cipta Terpelihara
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.
Illustration

Anda juga mungkin menyukai

  • Una vida sin salud mental
  • "La Pluma Negra" [Terminada]
  • La obsesión de Adams © |#1| [+18]
  • Mi Alma Quebrantada
  • CASADA CON EL REY DE LA MAFIA
  • Desde que te fuiste.
  • Cuento De Hadas - ABDL
  • Addictive delusions - Proxy's

Prólogo Nunca supe en qué momento exacto mi mente dejó de ser un lugar seguro. Tal vez nunca lo fue, y simplemente aprendí a soportarlo. A los ojos de los demás, fui una niña más: con una mochila al hombro, una sonrisa débil en el rostro, y una rutina que parecía igual a la de cualquiera. Pero nadie vio lo que pasaba detrás de mis ojos, lo que dolía más allá de lo visible. Porque hay dolores que no dejan moretones, heridas que no sangran, pero que marcan con la misma fuerza, o incluso más. Este no es un cuento con héroes ni con finales felices. Es una historia real, cruda, contada desde un cuerpo joven que cargó con una mente rota. No hay nombres, porque esta historia no necesita de ellos. No hay villanos definidos, porque a veces el enemigo vive dentro, disfrazado de pensamientos, de angustia, de silencios. Este es el relato de una adolescente de catorce años que aprendió a ocultar su sufrimiento detrás de una máscara, que caminó entre la gente sintiéndose sola, que gritó en silencio durante años sin ser escuchada. Escribo esto porque, aunque nunca me sentí comprendida, hay una pequeña posibilidad de que tú, quien sostiene este libro, sí lo hagas. Tal vez tú también llevas una guerra interna. Tal vez este relato no solo sea mío, sino también un reflejo del tuyo. Lo escribo porque callarlo me consumía. Porque a veces, escribir es la única manera de no desaparecer del todo. No busco compasión. No busco respuestas. Solo dejo que estas palabras respiren por mí, que digan lo que nunca pude decir. Y si alguna vez pensaste que eras la única persona sintiéndose así... espero que esta historia te haga saber que no estás sol@

Maklumat lanjut
WpActionLinkGaris Panduan Kandungan