MÜPTELA

Kelimelerin kafiyesiz kaldığı bir kalpti

Aşık olmayacağına yemin eden bir Kız'ın dramıydı

Yemin bozuldu, her şey tersine döndü.

Kelebeklerin yaşama sevinci olan o koyu yeşil gözleri ile aşık olduğu adama bakıyordu.

Adam elinde ki valizini daha da sıkıca tutarak derin nefesiyle kafasını iki yana çevirdi.

Genç kız mutluydu, çünkü bugün o aşık olduğu adama süpriz yapmıştı

Adamın elinde ki valizi fark edince bir sorunun olduğunu anladı. Koyu yeşil gözleri dolarak ona bakıyordu.

Adam eliyle sakalını ovaladı. Nefesini hızla alıp geri bıraktı ve tok sesini sessizliğe düşman etti.

"Mehir, ben gidiyorum " Kız affaladı.

O narin sesiyle cevap verdi.

"- Nereye gidiyorsun? Beni yalnız mı bırakacaksın. " Adam'ın mimiği bile kıpırdamadı.

Üzgün müydü ?

Çaresiz mıydı ?

Hiç bir şekilde belli değildi.

Genç kız gözlerinden akan yaşları aldırmadan

Sakin olmaya çalışıyordu.

İçinde ki umuda seslenerek yardım istedi.

Eliyle karnına dokundu ve adama döndü.

"- Ama ben sana aş.." Genç kız daha cümlesini bile tamamlamadan

O tok ses yine yankılandı.

"-Ne yani bir deliye aşık olacağımı falan mı sandın. "

Gen kız yıkıldı.

Sevdiği adamın ona deli demesi ile kalbi paramparça oldu.

Adam öylece bakdı ve yanından hızlıca çekip gitti...
.
.
.

Küçük bir serçeydi. Çırpınmak için kanada ihtiyacı vardı.
Kırık kanatla hayatla mücadele ediyor. du. Bu hayatın dönüm noktaları,ardı arkası kesilmeyen gözyaşalarıydı , sevgiye muhtaç, ruhsuz bir kalbe sahipti. Daha çok küçükken yitirmişti hayallerini, yeniden bağlanmaya çalışırken engeller peşini bırakmıyordu. Kaçış noktası onu başka diyarlara sürükledi. Tanımadığı insanlardan sevgi meddeti. Sadece saniyelerle mutlu olabiliyordu. Dönüşü olmayan bir yoldu. Bunun farkına varması her ne kadar geç olsada Bağlanacak birini bulduğunda kendini kaybedecekti .

"