SANGKALIBUTAN

Naglakbay ang magkapatid na Lualhati at Mag-ayon sa kagubatan ng Hud-Hud upang mahanap ang Ibong Adarna na siyang magiging lunas sa sakit na natamo ng nakababata nilang kapatid na si Bulan. Mahigit anim na buwan na nilang nilakbay ang malawak na kagubatan ngunit hindi pa rin nila ito mahanap. Nahanap nga nila sa tulong ng isang matanda ngunit sa kasamaang palad, naagaw ang ibon mula sa kanilang mga kamay ng mga mandarambong na nag-aasam sa mahiwagang ibon. Sa galit ni Lulahati sa nangyari ay ibinuntong niya ito sa isang malaking tangkay ng punong kawayan. Pinaghahampas niya ito ng itak na dala ng kanyang kapatid, ngunit biglang nagalit ang langit ang kumulog ng napakalakas. Ang tangkay ng kawayan ay nagsimulang mabiak ng kalahati dulot ng kanyang paghampas hanggang sa tamaan ito ng kidlat. Bago paman tumama ang kidlat ay nakita ni Lualhati na may kung anong nilalalang sa loob ng tangkay ng kawayan ang siyang nangangahas na biakin at hatiin ang kawayan. Nakita niyang isa itong tao ngunit hindi na niya maaninag ang mukha at bago pa niya masilayan iyon ay sumabog na ang paligid at silang dalawa ni Mag-ayon ay tumilapon at nawalan ng malay. Pagkagising nila ay naramdaman na niyang mainit ang paligid, yun pala ay nasususnog na ang gubaat dulot ng kidlat. Nang papaalis na sana sila sa nasusunog na gubat ay may nakita siyang binatang lalaki na nakahandusay sa kinaroroonan ng kawayang kanyang pinaghahampas kanina. Tinulungan nila ito at sabay na silang umalis sa nasusunog na gubat habang akay-akay nila ang binata ngunit napagtamo ni Lualhati na baka ito yung nilalang sa luob ng kawayan kanina. Agad niya itong binitawan at kumuha ng lubid para igapos ito. Natakot si Lualhati na baka isa itong halimaw o mga anitong itim na kaya silang patayin lalo na galing siya sa loob ng biak na kawayan at nahihiwagaan siya roon. Sino ang binatang iyon?