Piekielny Los

Mam przyjaciółki w internecie i kilka w moim mieście. Nie mam chłopaka, ale moje serce jest zajęte. Z rodziny mam tylko ojca, ale był złym i agresywnym człowiekiem. Wiele razy ranił mnie fizycznie i psychicznie przez co znienawidziłam tego człowieka. Kiedy chciał mnie przeprosić, to jechał ze mną dwieście kilometrów do stolicy, bo wiedział, że kocham sztukę tak jak moja zmarła mama. Zawsze jeździmy do tego samego teatru. Tam też jest moje serce. Przy aktorze nie wiele starszym ode mnie. Zdążyłam się z nim poznać przez te wszystkie wypady do Warszawy. Widziałam, że mnie polubił. On jest dla mnie całym światem. Niestety on ma dziewczynę. Porażka.Nie mam żadnych cioć i wujków. Znaczy jest siostra ojca. Kochana kobieta. Mama zostawiła mnie pod jej opieką, gdy miałam cztery latka, kilka tygodni później rak ją zabrał ze świata żywych. Ciotka mieszka za granicą. Ojciec mnie od niej zabrał po śmierci mojej mamy i teraz wiodę piekielny żywot. Utrzymuję z ciotką kontakt listowy, bo nie ma facebooka ani innego konta na internecie. Ona nie ma nawet telefonu. Zastanawiasz się teraz ile ma lat skoro nie ma nawet telefonu. 46 i taki styl życia. Ojciec nie wie, że wysyłam listy do cioci. On zresztą rzadko mnie pilnował. Albo był zajęty żoną albo siedział w pracy. Jest jeszcze moja macocha, nie wiem co ja jej zrobiłam, ale jest tak podła jak mój ojciec. Te wszystkie lata, to piekło. Żyć nie umierać! A raczej to drugie, bo mam depresję.